dinsdag 31 augustus 2010

Het millennium - feit of fictie?

Inleiding
Komt er een rijk van 1000 jaar als slotakkoord van de wereldgeschiedenis? Meningen onder christenen zijn verdeeld. Sommigen hebben nauwkeurige ideeën over zo’n rijk, en weten in detail te vertellen hoe dit alles zal zijn. ‘De mensen zullen 120 jaar oud kunnen worden’, onderwees Jan Kits sr me ooit. Anderen menen dat de kerkgeschiedenis in wezen dat rijk van duizend jaren is waarin Christus regeert.

Beide opvattingen kwamen al in de vroege kerkgeschiedenis voor. Vooral Augustinus slaagde erin het idee te populariseren dat de geschiedenis van de kerk de Christusregering van 1000 jaar is. Zijn onderwijs lijkt mede te zijn ingegeven door ongenoegen over de chiliastische fantasieën die sommigen preekten. Wat dat betreft is er niet veel veranderd.

Welke exegetische beweging heeft gelijk? Misschien wel geen van beiden. Zomaar wat exegetische pensees bij Openbaring 20:1-15. Een derde weg?

Taalgebruik
Openbaring 20 begint met de beschrijving van een engel die uit de hemel neerdaalde met in zijn handen de sleutel van de onderaardse diepte en zware ketenen. Hij greep de draak – de duivel, de slang van weleer – ketende hem duizend jaar, gooide hem in de diepte, sloot de put en verzegelde die.

Me dunkt dat we hier met onze neus in de boter van apocalyptisch en ‘mythisch’ taalgebruik vallen. Mythisch niet in de zin van ‘onwaar’, maar in de literaire zin. Het is of je beelden uit ‘In de Ban van de Ring’ voor je ziet. Dit zijn dramatische woorden die een geestelijke werkelijkheid weergeven, maar de lezer wordt niet verondersteld deze woorden als historisch nauwkeurige beschrijving te zien. Bestaat er een sleutel van een ruimte onder de aarde? Is de duivel met een ketting vast te leggen? Nee, niet in de letterlijke zin. Wat we hier wel lezen is dat er een tijd komt dat God een eind maakt aan de macht van de duivel. Het is voorgoed gedaan met de oude slang die zonde en verderf heeft gezaaid op de aarde, en ook met degenen die hem dienen en de kerk vervolgen.

Te midden van dit mythische taalgebruik over het vastbinden van de duivel, zien we ook dat dit 1000 jaar gaat duren. Het taalgebruik van de context geeft mij geen aanleiding om hierbij aan een nauwkeurige tijdsaanduiding te denken. Dit is ‘goddelijke’ tijd. Haakt Johannes hier bewust aan bij in het Jodendom circulerende gedachten over een komend millennium? Het lijkt me ontegensprekelijk dat wie in de tijd van Johannes deze woorden hoorde of las, moest denken aan de Joodse eindtijdverwachtingen.

1000 jaar
Johannes toont ons vervolgens een nieuw tafereel; er is sprake van tronen, en van zielen die levend worden en met Christus regeren gedurende die tijd van 1000 jaar. Johannes grijpt hier terug op het begin van zijn boek. In Op 4 lezen we over de troon van God waar 24 tronen omheen staan. Hier is de bestuurskamer van het universum! In Op 5 zien we de 24 oudsten die op deze tronen zitten; ze prijzen Jezus Christus omdat hij met zijn (martelaars)bloed mensen uit alle naties van de wereld heeft vrijgekocht om te heersen op aarde. In Op 20 wordt aan deze 24 oudsten het oordeel gegeven. Welk oordeel? Dat weten we weldra.

Maar eerst krijgen we een blik op de zielen van de martelaren. Die riepen in Op 6 van onder het altaar in de hemelse tempel wanneer God eindelijk met zijn oordeel zal komen en wraak nemen op hun vijanden. Hun wordt daar gezegd dat ze ‘nog even geduld’ moeten hebben; jullie tijd zal komen!

En nu is de tijd van dat oordeel gekomen, zegt Johannes in Op 20. Degenen op de tronen gaan het oordeel voltrekken! Het eerste dat gebeurt, is dat de zielen van de martelaren uit de doden opstaan. Eindelijk krijgen ze waar ze in Op 6 al om vroegen: het is de tijd van gerechtigheid en wraak, van het oordeel van God.

Dit gedeelte spreekt alleen over de zielen van wie waren onthoofd om het getuigenis van Jezus - de zielen onder het altaar. Wie meent dat hij in Op 20 met een vorm van nauwkeurige journalistiek te maken heeft die een toekomstscenario beschrijft, moet dan dus ook consequent zijn. Dit gaat dan niet over de ‘gewone’ opstanding uit de doden, maar alleen over de martelaren. Maar dat is onterecht natuurlijk, en dat laat wel zien dat een poging om alles maar ‘letterlijk’ te willen zien, niet behulpzaam is. Wie dit Bijbelboek zo leest, mist de clou. Wat we hier lezen is hoe aan de kerk in de tijd van Johannes wordt beloofd dat recht wordt gedaan aan alle martelaren, maar dit sluit natuurlijk de niet-gemartelde gelovigen niet uit.

Heersen
Van deze gemartelde zielen die weer levend wordt, wordt gezegd dat ze zullen heersen met Christus. Dat werd door de 24 oudsten ook al gezegd over de grote schare van mensen die verlost zijn: Ze prijzen in Op 5 Jezus, omdat Hij verlossing heeft gebracht voor mensen uit alle stammen en talen en natiën; hij heeft die mensen tot een koninkrijk van priesters gemaakt, en die mensen zullen heersen op aarde. Die tijd is in Op 20 dus gekomen.

Heersen heeft in de context van Op 6 en Op 20 in de eerste plaats te maken met het oordeel; de rollen zijn nu omgedraaid. Degenen die de kerk vervolgen, hebben het niet voor altijd voor het zeggen. Wie om zijn geloof in Christus is omgebracht, mag rekenen op een totale ommekeer.

Nergens wordt gesproken over een 1000-jarig ‘rijk’. Er is sprake van 1000 jaar, maar de plaatsbepaling is niet duidelijk. De tronen waarvan sprake is, zijn in ieder geval tronen in de hemel. En nog eens terugkomend op mijn inleiding over het mythische taalgebruik – waar komt die 1000 jaar vandaan?

Het idee van een slotakkoord van 1000 jaar kwam uit het Jodendom. Daar leefde sterk de gedachte dat als de Messias zou komen, hij zou heersen voor 1000 jaar in een vrederijk. Daar zag de synagoge naar uit, want dit zou de tijd zijn waarin Israel de boventoon zou voeren en mensen uit alle talen, en volken, en naties, onderdanig zouden zijn aan Israel en de Messias.

Wie waren de vervolgers van de Kerk? Dit is niet de plaats om daar erg diep op in te gaan, maar wie de (kerk)geschiedenis goed leest, ziet dat de kerk in de eerste eeuw meer te duchten had van de Joden dan van het Romeinse Rijk. Dat Rijk kwam pas vervolgend in actie als door groepen in de samenleving tegen de kerk werd geageerd. Het waren aanvankelijk vooral de synagogen die een kwalijke rol speelden. Dat zien we in het boek Handelingen, maar ook in de geschriften van de vroegste kerk. Lees bijvoorbeeld het Martelaarschap van Polycarpus (155 na Chr). Joden stonden vooraan om de kerk te vervolgen.

Laat Johannes met zijn visioen van 1000 jaar zien, dat het slotakkoord van de geschiedenis in handen is van Jezus Christus en degenen die hem volgen? Dat het einde niet zal zijn zoals de synagoge verkondigt, maar dat de Messias juist de slachtoffers van de synagoge zal rechtvaardigen?

Joden wisten ook dat bij de Heer 1000 jaar is als een dag. Petrus citeert die gedachte uit de Joodse geschriften. We hebben hier in Op 20 met de Dag van de Heer te maken; het grote moment waarop alles wordt rechtgezet; de verdrukten krijgen recht, de verdrukkers wacht het oordeel.

Moeten we dit getal 1000 in dit kader zien? Ik denk het wel. De verdrukking is slechts kort; wacht nog een korte tijd, en jullie ontvangen een rijkdom aan genoegdoening!

Waarom wordt de duivel nog een keer losgelaten? Vreemd eigenlijk. Misschien om te laten zien aan allen dat het oordeel rechtvaardig is? Zodra ze de kans krijgen vallen ze opnieuw de volgelingen van Jezus aan? Dat we hier niet aan het aardse Jeruzalem moeten denken lijkt me duidelijk. De heiligen waarvan in het boek Openbaring sprake is, zijn de volgelingen van Jezus. Die zijn nu opgestaan uit de dood en bevinden zich bij de tronen van waaruit het oordeel over de aarde wordt uitgevoerd. Jeruzalem wordt in het boek Openbaring beslist niet als de ‘geliefde stad’ voorgesteld. Integendeel.

De taal over Gog en Magog is trouwens ook mythisch. Hun aantal is als het zand van de zee. Dat doet me dat denken aan de belofte die God aan Abraham deed, en dus aan het Joodse volk! Is hier opnieuw een omkering van alle dingen gaande? Wordt het Jodendom hier voorgesteld als Gog en Magog die de werkelijke heiligen en de echte geliefde stad – de gemeente van de Heer - aanvallen? Ik denk dat ook Babylon in het boek Openbaring niets anders is dan een ander woord voor Jeruzalem. In Op 11:8 werd Jeruzalem ook al ‘Sodom‘ en ‘Egypte’ genoemd.

Gods oordeel over die stad en het volk is rechtvaardig, laat God aan Johannes zien, want ze hebben zich door de duivel laten misbruiken om het plan van God tegen te staan en de Messias en diens volgelingen te doden.

1000 jaar regeren? De lengte is symbolisch, en het regeren gaat niet over steden bouwen, landen besturen, heidenen met een ijzeren knots hoeden. Het gaat over de korte tijd van oordeel over de vijanden van de kerk, waarbij de martelaren een regerende rol spelen. Het moment van Gods verbondswraak over de vijanden en eeuwige zegen over zijn heiligen.

maandag 30 augustus 2010

Egypte verliest oppositieleider. Chantage?

Saad el-din Ibrahim heeft vriend en vijand verbaasd door een petitie te tekenen waarin hij instemt met de kandidatuur van Gamal Moebarak, zoon van de huidige president van Egypte, voor de presidentsverkiezingen in 2011. Ibrahim sprak zich in 2000 nog ferm uit tegen het idee van een soort erfelijk presidentschap in Egypte, en hij heeft maanden gevangen gezeten vanwege vermeende fraude en het schaden van het imago van Egypte.

Heel vreemd. Een paar weken geleden durfde Ibrahim naar Egypte te komen, hoewel hij de kans liep opgepakt te worden. De verwachting – in elk geval de mijne – was dat hij tijdens zijn bezoek oppositieleider Mohammed al-Baradei zou steunen. Maar dat is niet gebeurd – hij steunt juist de zoon van Moebarak, de man die het ondemocratische regime van Egypte zo graag als nieuwe president ziet.

Vandaag vloog Ibrahim terug naar de USA, en vlak voor zijn vertrek zei hij dat het feit hij dat voor Gamal’s kandidatuur tekende, niet betekent dat hij nu achter Gamal staat, maar dat hij het diens democratisch recht vindt om mee te doen aan de verkiezingen. Niemand gelooft dat.

Magdy el-Kurdi, de coordinator van een campagne voor Gamal, noemt de steun van Ibrahim ‘een positieve verandering’ in diens visie op Gamal. Hassan Nafaa, coordinator van de campagne voor el-Baradaei, veroordeelde Ibrahim. ‘Hij is gek geworden of hij heeft een deal met het regime gesloten’, is zijn oordeel. ‘Jammer voor Ibrahim, niemand zal hem meer serieus nemen.’

Ik ben het met dit oordeel van el-Kurdi eens. Saad el-Din Ibrahim, tien jaar geleden nog de leveling van de oppositie, heeft zich geheel ongeloofwaardig gemaakt. Het lijkt bijna onvermijdelijk om te constateren dat de Egyptische overheid hem op de een of andere manier in de tang heeft. Is zijn familie in Egypte bedreigd? Zijn levenswerk, het Ibn Khaldun centrum? Het heeft er alles van.

Qadhafi maakt zich weer eens belachelijk

De Libische leider Moeammar Qadhafi heeft zichzelf gisteren belachelijk gemaakt met een oproep aan Europa om zich tot de Islam te bekeren. Hij sprak een zaal van 500 jonge Italiaanse dames toe en gaf ze een Koran. Die dames waren door een agentschap 70 tot 80 euro betaald om daar in de zaal te zitten. Ze moesten zich conservatief kleden. Dit meldt dagblad La Stampa vanmorgen. De jongedames hadden van het agentschap dat ze in had gehuurd te horen gekregen dat ze niks betaald zouden krijgen als ze dit verhaal aan de pers zouden vertellen. ‘

Janken. Er kwam maar geen melk uit.

Vrijdag promoveert Stephanie Wiesmann aan de Universteit van Utrecht. Ze heeft in haar onderzoek geconstateert dat echtparen/stellen die een eerste kind krijgen, daarna vaak terugkeren naar een traditionele rolverdeling. Dat gebeurt zelfs als ze van plan waren evenveel voor het kind te zorgen. Volgens Wiesman is dit omdat de moeder tijdens het zwangerschapsverlof meer ervaring opdoet met de verzorging van het kind. Als dat verlof voorbij is, is het routine geworden dat ze de verzorging doet.

Wiesmann suggereert de oplossing; de man moet na de geboorte meteen enkele weken vakantie opnemen. Nu neemt de man meestal pas na het zwangerschapsverlof van de vrouw vakantie op. Maar tegen die tijd zijn routines opgebouwd; de vrouw weet dan bijvoorbeeld beter hoe de baby moet worden getroost. De man zegt dan vaak: "Zij kan het ook beter", en waagt zich er zelf niet meer aan, aldus Wiegman.

Voor mij is het te laat; het spijt me, ook wij zijn na de geboorte van ons eerste kind in dat patroon ‘teruggevallen’. Ik heb zo mijn best gedaan, maar mijn dochters weigerden gewoon getroost te worden als ik ze aan mijn borst legde. Heeft Wiegman daar ook tips voor?

zondag 29 augustus 2010

Duizendjarig rijk, Sabbat, Barnabas en Dictum Eliae

Kerkvader Barnabas (afbeelding) schreef een interessante brief tussen het jaar 70 en 135 na Chr. Met zekerheid kunnen we niet preciezer zijn, hoewel ik om verschillende reden denk dat we aan een datum voor het jaar 100 moeten denken. Schreef hij zijn brief – in wezen een essay – in Alexandrie? Hij gebruikt in elk geval de allegoriserende methode van bijbeluitleg die in Alexandrie geliefd was.

Heel interessant vind ik Barnabas 15, over de sabbat. De schrijver wil in zijn brief aantonen dat de Joden het helemaal mis hebben met hun letterlijk bijbeluitleg; hij laat zien hoe ze bij voorbeeld het sabbatsgebod geheel verkeerd hebben begrepen.
[God] spreekt over de sabbat aan het begin van de schepping: ‘En God maakte de werken van zijn hand in zes dagen, en eindigde op de zevende dag, en rustte op die dag, en heiligde haar.’ Let op, kinderen, wat ‘hij voltooide in zes dagen’ betekent. Het betekent dit: dat is zes duizend jaar de heer alles tot een eind zal brengen, want bij hem betekent een dag duizend jaar. En hij zelf getuigt hiervan als hij zegt: ‘Zie, de dag van de Heer zal zijn als duizend jaar.’ Daarom, kinderen, in zes dagen – dat is in zes duizend jaar – zal alles aan zijn eind komen. ‘En Hij rustte op de zevende dag.’ Dit betekent: wanneer zijn zoon komt, zal hij de tijd van de wetteloze vernietigen en de goddelozen oordelen en de zon en de maan en de sterren veranderen en dan zal hij werkelijk rusten op de zevende dag. [...] Tenslotte zegt Hij: ‘Ik verdraag uw nieuwe maan en sabbatten niet.’ U ziet wat hij bedoelt: het zijn niet de huidige sabbatten die voor mij aanvaardbaar zijn, maar degene die ik heb geschapen; op die sabbat, als ik alles tot rust heb gebracht, schep ik het begin van een achtste dag, die het begin is van een andere wereld. Dit is waarom we de achtste dag doorbrengen in vieringen, de dag waarop Jezus uit de dood opstond en, nadat hij was verschenen, ook opsteeg ten hemel.

Niet alleen hebben we hier een zeer vroeg getuigenis van het feit dat de kerk onmiddellijk na het Nieuwe Testament gewend was de zondag te vieren, en niet de zaterdag. En heel aardig om te zien hoe in de vroege kerk – in elk geval door Barnabas – een bepaalde geschiedfilosofie bestond waarbij het idee van een duizendjarig rijk een rol speelde.

De oude kerk vierde de zondag. Barnabas was duidelijk van Joodse afkomst. Wanneer houden lui dan eens op met argumenteren dat de zondag het gevolg is van keizer Constantijn en gevolg van kerkelijk anti-judaisme? Dat is historisch gezien echt onhoudbaar.

Barnabas ontleende zijn chiliastische visie aan stromingen in het Jodendom. Zie bijvoorbeeld het Dictum Eliae uit de Talmud. In Sanhedrin 97a staat:
In de school van Elia werd geleerd
Zesduizend jaar zal de wereld bestaan;
Tweeduizend jaar van ledigheid
Tweeduizend jaar van de leer van de wet
En tweeduizend jaar van de messiaanse tijd.

Vanwege onze zonden die talrijk zijn, zijn reeds vele jaren van deze (messiaanse tijd) voorbij.

Dr. G.P. Hartvelt schreef Het gebinte van de tijd (kok, Kampen, 1977), een boeiend boekje over dit thema van de doorwerking van de Dictum Eliae in de reformatie. Dit soort gedachten zijn in de Nadere Reformatie blijven bestaan, en in kringen van het Zoeklicht hoor je dit ook nog wel. Ik leerde ooit van Oom Jacob Klein Haneveld dat de schepping in 4004 v Chr plaatsvond. Tel daarbij zesduizend jaar op, en duidelijk was: de wederkomst stond voor de deur!

Aan Hartvelt ontleen ik het citaat uit de Talmud. Die Talmud bestond natuurlijk nog niet in de tijd van Barnabas, maar het Dictum Eliae bestaat blijkbaar al langer in het Jodendom. Of zou het Jodendom de Dictum Eliae juist aan Joodse volgelingen van Jezus hebben ontleend? Gezien de zinsnede dat 4000 jaar na de schepping de messias zou komen, is dat wel denkbaar. De synagoge had natuurlijk moeite met die gedachte, en gaf in het Dictum uitleg waarom de 'profetie' toch niet uitkwam. De messias werd rond het jaar nul verwacht, maar God stelde dat uit vanwege de zonden van het Jodendom, was de antikerkelijke verdedigingslinie.

Eerste lessen in Alexandrie

Zo, het begin is weer gemaakt; ik heb gisteren aan de Alexandria School of Theology de eerste twee lessen Patristiek gegeven aan de vierdejaars studenten. Vanaf station Alexandria moest ik als een razende naar de St Mark's Pro-Kathedraal waar de lessen worden gegeven. In Alexandria heb ik 16 studenten, en voor dezelfde opleiding, maar dan de afdeling in Cairo, moet ik zaterdag a.s. dezelfde lessen geven aan 5 studenten.

Ik was positief verrast door het denkniveau van sommige van de studenten. Gisteren ging de les over 1 Clement en Barnabas. Een voorbeeld. In Barnabas lazen we, 19.4:
You shall not be sexually promiscuous; you shall not commit adultery; you shall not corrupt children...

Een dame keek me aan en zei: dat laatste, kinderen corrumperen, dat betekent... ze wilde het zelf niet zeggen dus ik suggereerde: 'seksueel misbruik?' Ja, knikte ze. Bingo! De context maakt dat heel duidelijk ja. Je moet een Egyptenaar zijn om te beseffen dat je zoiets schandelijks niet expliciet kan zeggen. We hadden daar toen een gesprekje over.

Ik had de trein van 21 uur uit Alexandria terug naar Cairo, en was om 01.00 uur thuis.

zaterdag 28 augustus 2010

Ds Marten de Vries over het gevaar van de Islam

Vannmorgen schudt Ds Marten de Vries het stof van zijn voeten in een artikel in het Nederlands Dagblad. Waard om HIER te lezen. Hier vast een voorproefje.
Niet alleen de christenpoliticus Gert-Jan Segers ('Ben ik een politiek correcte lafaard?', Nederlands Dagblad 26 augustus), maar (onder vele anderen) val ook ik onder de strenge oordelen van Ben Kok. Deze (zelfbenoemde) 'joods-christelijke' pastor uit Amersfoort beschouwde het zelfs als zijn plicht om de kerkelijke organisatie waarvoor ik werk tegen mij te waarschuwen. Ik zou door mijn ambivalente benadering van de islam Jezus verloochenen, de gevaren van de islamitische ideologie ontkennen of bagatelliseren. Dit alles blijkens publicaties en het feit dat ik als spreker participeer op bijeenkomsten die door moslims georganiseerd zijn.

Ondanks mijn aandringen heeft de man nooit moeite gedaan om bij moslims die mij kennen een en ander te checken, en zo te horen dat het eerder zo is dat ik geen blad voor de mond neem. Ik distantieer me bij dezen van Kok.

Vriendschapsevangelisatie... bah

In de Keltische Gebeden van vandaag een stukje over onbaatzuchtigheid in hoe we met andere mensen omgaan. Het thema van 'vriendschaps- evangelisatie' heeft me vaak gestoord, en ziehier:
Werk niet met een verborgen agenda. We moeten bereid zijn mensen lief te hebben zoals ze zijn, niet in de hoop dat ze uiteindelijk christen zullen worden. Natuurlijk, als we van hen houden, dan willen we het beste voor hen, en dus verlangen we ernaar dat ze zelf een relatie met God zullen hebben; maar als we niet net zoveel van hen blijven houden, zelfs als ze die stap nooit zetten, dan is onze liefde voorwaardelijk en onvoldoende.

Stel dat we onze buurman helpen met zijn tuin ‘omdat daar een goed getuigenis van uitgaat’. Dat is echt niet goed genoeg. We moeten het doen omdat we dat willen, omdat we om hem geven, en dit is op een praktische manier om iemand geven (en dan is het een goed getuigenis). De buurman is verrast, en hij vraagt zichzelf af waarom je dit doet. Als het is omdat je het wilt doen, dan maakt dat misschien indruk op hem.

Maar als je hem de volgende dag uitnodigt om mee te gaan naar de kerk, dan trekt hij de conclusie dat de tuin een voorwendsel was om achter zijn verdedigingslinie te komen; om het hem moeilijker te maken om nee te zeggen als je hem uitnodigt om mee te gaan naar de kerk, omdat hij zich tegenover jou verplicht voelt. Zijn oorspronkelijke blijdschap dat je zo onzelfzuchtig was verandert in afkeer. Wat een teleurstelling – hij dacht echt even dat je echt om hem gaf, of vriendelijk wilde zijn. Het is duidelijk dat hij zich vergist heeft.

www.keltischegebeden.nl

vrijdag 27 augustus 2010

Moslims geven minder dan wij voor Pakistan

Hebben de gloedvolle toespraken van moslims tijdens de Ramadan over hun wereldwijde religieuze eenheid Elsevier beinvloed? Of wil Elsevier juist bewijzen wat een lege mooipraterij dit is? Op de website van Elsevier staat een artikel van Robin van der Kloor die met duidelijke cijfers aantoont dat het westen veel guller is voor Pakistan met zijn watersnoodellende dan moslimlanden. In het artikel worden daarover geen conclusies getrokken of morele oordelen geveld, maar de achtergrond van het artikel lijkt me helder: die moslimlanden zouden meer voor Pakistan moeten doen.

Als we vinden dat de moslimlanden meer zouden moeten doen, bedoelen we lijkt me dat die moslims hun eigen broeders beter zouden moeten helpen. Als we die premisse accepteren, zeggen we dat onze noodhulp te maken heeft met de religieuze achtergrond van de mensen die we helpen? Nooit geweten dat dit een criterium moet zijn.

Een vooronderstelling hierbij lijkt me ook dat als landen moslimlanden zijn, ze automatisch affiniteit hebben met andere moslimlanden. Zoiets als dat we in Nederland automatisch meer geven om Ivoorkust dan om Marokko. Maar die affiniteit is er dus helemaal niet in de moslimwereld. In het artikel wordt bijvoorbeeld gezegd dat Iran maar 600,000 euro heeft gegeven. Ja weinig, dat is waar. Maar weet de argeloze schrijver dat Pakistan een bikkelhard beleid tegen Sjiieten voert? Er bestaat geen eenheid van Islamitische landen.

Ik heb veel ervaring in de Arabische wereld met de 'eenheid'. Een erg duidelijk voorbeeld van het gebrek eraan, is de onderlinge handel. Die is marginaal. Een ander voorbeeld is hoe Arabieren, om naar een buurland te reizen, doorgaans met veel moeite een visum moeten krijgen. Als Nederlander kan ik veel makkelijker tussen de Arabische landen reizen dan Arabieren zelf. Natuurlijk zorgen moslimlanden niet voor elkaar. Daarvoor maken ze veel te veel ruzie.

Martelaarschap van Polycarpus: nieuwe les patristiek

Ik heb net een nieuwe les patristiek - over het Martelaarschap van Polycarpus - op mijn website gezet - voor de liefhebbers. Polycarpus was bisschop van Smyrna (Izmir, in Turkije) vanaf ongeveer 100-155 na Chr.

In en rond Smyrna vonden vervolgingen plaats. Polycarpus vluchtte niet voor vervolgingen in zijn stad, maar was onder druk van gemeenteleden wel bereid naar een boerderij buiten Smyrna te gaan. Daar bad hij nacht en dag voor alle mensen en de kerken wereldwijd, naar zijn gewoonte. Hij had daar een visioen waardoor hij wist dat hij levend zou verbranden.

Polycarpus werd opgepakt door verraad, door een politieman (of een stadsvorst?) die Herodes heette. Dit gebeurde op een vrijdag. Hij zette de politielui een goede maaltijd voor en vroeg een uur om te bidden. In dit gebed noemde hij alle mensen die hij ooit had ontmoet, en alle katholieke kerken ter wereld.

Polycarpus werd vervolgens op een ezel de stad in gebracht, op een grote sabbat. De vraag die Herodes aan hem stelde: ‘wat is er verkeerd om te zeggen dat Caesar heer is’ en te offeren en zo te worden gered’? Ze konden hem echter niet overtuigen, en brachten hem het stadion in.

Toen Polycarpus het stadion in werd gebracht, overigens met 11 andere martelaren uit Filadelfia, hoorde hij een stem: ‘Wees sterk, Polycarpus, en gedraag je als een man!’. De proconsul probeerde hem te overtuigen om zijn leven te redden: ‘Zweer bij de genius van Caesar, verander van gedachten, en zeg “weg met de atheisten”... Leg de eed af en ik zal je laten gaan; veracht Christus.’

Daar ging het dus om. De houding van de christenen jegens de keizer (wie heeft je loyaliteit, de keizer of Christus), en om het verwijt van atheisme.

Polycarpus reageerde:
Ik heb hem 86 jaar gediend en op geen enkele manier heeft hij me onrechtvaardig behandeld; dus hoe kan ik nu mijn koning, die mij gered heeft, lasteren?

De proconsul dreigde vervolgens om Polycarpus voor de wilde dieren te gooien, en om hem levend te verbranden. Polycarpus waarschuwde de proconsul dat die het vuur van het komende, eeuwige, oordeel zou moeten vrezen. Polycarpus was klaar voor de dieren en het vuur.

De menigte in het stadion, zowel heidenen als Joden, schreeuwden: ‘Dit is de leraar van Asia, de vader van de christenen, degene die onze goden vernietigt, degene die velen leert dat ze geen offers moeten brengen en (onze goden) vereren.’ Ze vroegen om de dood door vuur. Vooral de Joden waren ijverig in het vinden van brandhout en brandstof om Polycarpus te verbranden, ‘zoals ze gewoonlijk leiding geven in dit soort zaken’.

Polycarpus kleedde zich uit en vroeg om niet vastgepijkerd worden; hij wilde slechts met touwen op het hout gebonden. Hij beloofde niet weg te lopen, en vertrouwde dat God hem bij zou staan. Dus werd hij vastgebonden ‘als het offer van een uitstekende ram uit een grote kudde, klaargemaakt als een brandoffer, aanvaardbaar voor God’.

Toen Polycarpus zijn gebed had gezegd [zie hier voor dit gebed], werd het vuur aangestoken. In zijn gebed vergeleek hij zijn lijden met de beker van Christus. Het vuur vormde, wonderlijk, een boog om Polycarpus, zodat hij niet verbrandde. Hij was in het midden ‘als brood in een oven, als goud of zilver dat wordt gelouterd’. Me dunkt dat hier sprake is van een eucharistische vergelijking; het lijden van christenen staat in het verlengde van het lijden van Christus zoals gevierd met de beker waaruit we drinken en het brood dat we breken.

De heidenen zagen dat Polycarpus niet verbrandde, dus moest iemand hem met een mes doorsteken. Een grote hoeveelheid bloed zorgde ervoor dat het vuur doofde, tot verbazing van de menigte.

Deze wonderlijke gebeurtenissen deden de schrijver van het boekje ‘Martelaarschap’ vaststellen dat Polycarpus een apostolische en profetische leraar en bisschop van de katholieke kerk van Smyrna was. ‘Elk woord dat hij sprak, werd vervuld, en zal worden vervuld.’

Alle gelovigen willen zijn martelaarschap imiteren omdat het in overeenstemming met het evangelie was.
Door geduld overwon hij de onrechtvaardige magistraat en zo verkreeg hij de kroon der onvergankelijkheid; en terwijl hij zich verheugt met de apostelen en alle rechtvaardigen, verheerlijkt hij nu God en de Almachtige Vader en hij zegent onze Heer Jezus Christus, de redder van onze zielen, de leidsman van onze lichamen, en de herder van de katholieke kerk in de hele wereld.

donderdag 26 augustus 2010

Als alles tegen zit, handdoek in de ring?

De Oudtestamentische profeet Jeremia wordt wel de 'wenende profeet' genoemd; hij had dan ook een treurige opdracht. Aan het steeds verder van God afgedwaalde volk van God moest hij het oordeel aanzeggen. Als alles om je heen lijkt mis te gaan - met je kerk, met de wereld eromheen, blijf je de Heer dan ook trouw, of gooi je de handdoek in de ring?

Dit weekend (vrijdag en zondag) preek ik in de kathedraal van Cairo over Jeremia 1:1-19. Hier kan je die preek opvissen als je interesse hebt.

Teken ook: Ik ben graag net zo'n 'politiek correcte lafaard' als Gert-Jan Segers

Gert-Jan Segers, directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie schreef een prima column in het ND vandaag. Ik teken ervoor. Wie doet mee?
Sommige mensen zijn gezegend met een overzichtelijk wereldbeeld. De ‘joods-christelijke pastor’ Ben Kok is zo iemand. Hij is de opsteller van de verklaring van evangelische voorgangers die de komst van het door Geert Wilders mogelijk gemaakte kabinet ondersteunen. Mensen met bezwaren tegen de islam die zijn verklaring niet ondertekenen, noemt hij zonder dralen ,,politiek-correcte lafaards’’.

Als je zo de toon zet, ben je snel uitgepraat. Maar goed, nu de aanklacht klinkt en de temperatuur in het islamdebat weer oploopt, moet ik mezelf de vraag maar stellen.
Zeker nu ik me een paar dagen in Caïro op enige afstand van Nederland bevind en in een omgeving verkeer waarin ik moeilijk blind voor de uitwerking van de islam kan zijn. Ben ik een politiek-correcte lafaard?

Ik laat de nogal ongepolijste typeringen van de verklaring met betrekking tot de islam en Mohammed even voor wat ze zijn en wend me maar tot mijn christenvrienden in Egypte.
,,Natuurlijk is de islam niet alleen een religie, maar ook een politieke ideologie’’, zei Mikhail toen ik met hem een paar Nederlandse politieke dilemma´s doornam. ,,Loop hier naar buiten en je merkt het en als christen ervaar ik dat iedere dag.’’ De gedachte dat moslims in het Westen zending mogen bedrijven, terwijl christenen in Arabische landen moeten zwijgen, is voor hem een gekmakende. Ook een oudere Egyptische professor met wie ik sprak, uitte zijn zorgen. ,,Al in 1974 waarschuwde ik Engelse christenen voor de groei van de islam in hun land’’, zei de een. ,,Maar ze namen me niet serieus en zeiden dat mijn angst voor de islam voortkwam uit het minderwaardigheidsgevoel van een christelijke minderheid in een islamitisch land. En nu komen ze er zelf achter.’’

Als je optrekt met Arabische christenen of ex-moslims is het lastig om lang politiek correct te blijven. Zij zullen je vertellen hoe ze de druk van de islam ervaren, hoe ze intimidatie, haatpreken en geweld van nabij hebben meegemaakt. Als je ziet dat in ieder land met een islamitische meerderheid de vrijheden en rechten van minderheden beperkt worden, schept dat ook weinig vertrouwen. En iedere serieuze christen die God in Jezus Christus heeft leren kennen, kan niet onberoerd blijven bij wat de islam beweert over onze Heer en Heiland. Hij zou niet Gods Zoon zijn, niet aan het kruis gestorven en niet zijn opgestaan. De heilsfeiten waar het christelijk leven mee staat of valt, worden door de islam vierkant ontkend. Dat schept toch een afstand als je de interreligieuze dialoog wilt aangaan.

Als het politiek correct is om in de islam alleen maar een vredelievende, esoterische verschijning te zien, dan ben ik het niet. Ik erger me aan de bijna neerbuigende manier waarop progressieve politici menen moslims te moeten beschermen tegen verbale religiekritiek. Ik vind het ongehoord dat politici die in tradities staan die het christendom hebben beschimpt en die de mond vol hebben van de scheiding tussen kerk en staat, nu ramadanfestivals sponsoren. Nee, ik geloof niet dat ik heel erg politiek correct ben. Een lafaard dan? Moet ik de daad bij het woord voegen en de verklaring van Ben Kok ondertekenen?

De verleiding waar christenen al veel vaker voor hebben gestaan, en nu weer, is om een heilig doel met onheilige middelen te bevechten. Bij de diepe kloof die ik ervaar tussen islam en christelijk geloof, bij alle zorgen die ik heb over de culturele toekomst van Nederland, geloof ik dat het woord van Christus tot Petrus ook nu geldt: ‘steek je zwaard weer in de schede’. In de geestelijke strijd tegen de islam kunnen Wilders en zijn symptoombestrijding ons niet redden.
Alleen als ons land en ons continent hun geestelijke wortels weer ontdekken, kunnen ze weer gaan bloeien. Lege kerken zijn een ingrijpender probleem dan die paar volle moskeeën. En als we onderwijsvrijheid en andere rechten exclusief inperken voor moslims, dan proberen we de duivel met Beëlzebul uit te drijven. Dan nemen we net als Petrus het zwaard op en verlagen we ons tot onheilige middelen.
Is dat alles? Natuurlijk niet.

Daar waar de rechtsstaat in het geding is, waar vrijheden van ex-moslims onder druk staan, daar ligt een politieke taak die dappere politici ter hand moeten nemen.
Rechtschapen politici komen op voor verdrukte minderheden in islamitische landen, bestrijden moslimfanatici die geweld niet schuwen, leggen financiële ondersteuning voor religieuze en culturele instellingen vanuit onvrije landen aan banden en gaan het debat met moslims aan over centrale waarden van onze samenleving. Want het grootste deel van de islam heeft zich nog nooit verzoend met politieke en religieuze vrijheid.
Maar diezelfde rechtschapen politici zullen evenzeer pal staan voor de rechtsgelijkheid van alle Nederlanders en zullen geen rechten voor een deel van de samenleving opeisen die ze de islamitische minderheid niet gunnen.

Het is de smalle weg tussen politieke correctheid van sommige progressieve politici en de onheilige middelen van een eenmansstichting.

CDA in Brunssum is wat voorbarig met afwijzen PVV

Het CDA-bestuur in Brunssum - een gemeente waar de PVV bij de laatste verkiezingen 35 procent van de stemmen behaalde – heeft namens de leden laten weten samenwerking met de PVV onaanvaardbaar te vinden, omdat ,,het gedachtegoed waarop het CDA steunt, niet strookt met de visie die deze partij aan de dag legt''.

Ik denk dat het Brunssumse bestuur helemaal gelijk heeft dat het gedachtegoed van het CDA niet strookt met de visie van de PVV. Als dat wel zo zou zijn, bestond een van die twee partijen niet, denk ik. Maar strookt het gedachtegoed van het CDA wel met de VVD dan? Met de PvdA? Met die partijen wisten ze in Brunssum goed in een college saen te werken, lees ik op hunb website. De vraag lijkt me niet of het gedachtegoed van coalitiepartners met elkaar strookt, maar of er compromissen kunnen worden gevonden die voor alle partijen aanvaardbaar zijn.

Ik heb sympathie voor de PVV: ongeveer 2%. Dus ik snap de tegenzin van die Brunssumse CDAers. Maar in de Nederlandse politiek zijn compromissen altijd nodig, en dat per definitie tussen partijen die het met elkaar behoorlijk oneens zijn. Laten ze in Brunssum dus gewoon afwachten wat voor regeerakkoord eruit komt. Als ze dat niet bevalt kunnen ze er op het partijcongres altijd tegen stemmen.

woensdag 25 augustus 2010

3500 jaar oude stad in Egypte ontdekt

In de Egyptische oase Kharga is door archeologen van Yale University een oude Egyptische stad van 3500 jaar geleden blootgelegd. Het gaat om een nederzetting van modderstenen met een oppervlak van 1000 x 250 meter. De stad was waarschijnlijk een administratief centrum dat karavaanroutes van Egypte naar West Soedan verbond. Er is een bakkerij ontdekt en een grote afvalhoop. Dit suggereert dat de stad voedsel produceerde en wellicht een staand leger onderhield die de karavaanroutes moest beschermen, zegt John Coleman Darnell, hoofd van de Yale archeologen.

Kerk van Afrika heeft een taak in Europa

Dit is waarom ik het zo mooi vind om deel uit te maken van de Anglicaanse gemeenschap in Egypte. De aartsbisschop van de Anglicaanse kerk in Oeganda, Henry Orombi, heeft een oproep gedaan aan de honderden Afrikaanse bisschoppen die in Oeganda confereren, om onbevreesd en zonder schaamte de ‘zieke’ kerken van het Westen te ‘herevangeliseren’. Volgens Orombi is het tijd voor de Afrikaanse kerkleiders om ‘op te staan en nieuw leven in de zieke Anglicaanse wereldgemeenschap’ te brengen.

In Europa en de nazaten van Europa mag de kerk in een geloofscrisis zitten; in Afrika, Azië en Latijns Amerika is dat beslist niet het geval. Het geloof dat onze voorvaders naar die streken brachten, groeit en bloeit; dat dit ook ons in de Oude Wereld weer mag aanvuren om onze Heer van harte te volgen.

En mijn eigen bisschop Mouneer Hanna staat ook op de foto die vandaag in Oeganda is genomen! Hij is de derde van rechts op de voorste rij.

Vergadering met kathedraal staf

Net een leuke bijeenkomst gehad met staf van de kathedraal. We hebben Jeremia 1 besproken zodat ik weet waar ik vrijdag en zondag over moet preken ;-)

Die lange Soedanees is Rev Emmanuel, uit de stad Mundri. De Egyptenaar is Rev Bahig uit Cairo. De Brit is Rev Mike Parker uit Edinburgh. The Scottish lady is Rhiannon die hier voor een maand is als intern van Cambridge.

Zoeklicht gaat jongeren bereiken over 'wederkomst'


Mooi dat het Zoeklicht een jongerenwerker heeft aangesteld – Jacques Brunt. Wie de beweging kent, weet hoe grijs het volk daar is geworden. Leuk interview met hem in het Nederlands Dagblad. Dat geeft hoop voor het Zoeklicht!

Een kleine opmerking. Brunt zegt: "Ik weet dat er in christelijk Nederland scepsis is over de Maranatha-boodschap. Maar het is geen liefhebberij van een paar mensen."

Ik weet niet of het zo is dat onder Christenen scepsis bestaat over de boodschap van de wederkomst van de Heer. Ik heb wel de indruk dat het woord Maranatha en de verkondiging van de wederkomst -in elk geval onder protestanten- wat is ‘gekaapt’ door het Zoeklicht. En misschien zit daar voor veel Christenen het pijnpunt?

Ik geloof van harte in de Maranatha-boodschap. Onze Heer komt terug. Ik zeg het elke week in de liturgie van de Anglicaanse Kerk. Rond het avondmaal zegt de gemeente luidt: ‘Christus is gestorven; Christus is opgestaan; Christus zal terugkomen’. Maar dat wil nog niet zeggen dat je dan ook de hermeneutiek van het Zoeklicht aanvaardt.

Predikanten zouden meer over de wederkomst moeten spreken en hun gemeenteleden leren om op een hermeneutisch verantwoorde manier met dit belangrijke thema om te gaan. Geef ons hoop, broeders!

dinsdag 24 augustus 2010

Chirurgische verlamming in Saoedie Arabie nog niet zeker

Saoedie Arabie ontkent eerdere rapporten dat een man gestraft zal worden door hem chirurgisch te verlammen. Tegen de man was deze straf geeist door de 22-jarige Abdul-Aziz al-Mitairy; die is door een messteek verlamd geraakt, en eist in overeenstemming met de sharia wetgeving dat ‘oog op oog’ wordt uitgevoerd.

In verband met deze eis heeft de rechter in de zaak een aantal ziekenhuizen gevraagd of ze door chirurgie aan de ruggegraat de man kunnen verlammen, en naar verluidt zou een ziekenhuis bereid zijn de operatie uit te voeren. Maar volgens Sheikh Saud Al-Yousef, de president van het Hof in Toboek waar de zaak dient, is nog geen uitspraak gedaan. In de krant ar-Riyadh gaf hij wel toe dat aan ziekenhuizen is gevraagd of de ingreep mogelijk is.

In Saoedie Arabie worden soms ogen verwijderd als legale wraak, tanden worden getrokken, en in geval van moord worden mensen soms gedood vanwege de sharia-wetgeving die oog-om-oog toelaat als het slachtoffer dat wenst. Een chirurgische ingreep om iemand’s onderlichaam te verlammen is niet eerder uitgevoerd. Maar Saoedie Arabie is ook erg gevoelig voor zijn imago in de rest van de wereld, en de kans date en operatieve verlamming doorgaat is erg gering nu er zoveel aandacht van de internationale media voor is.
.

Mijn eerste vier lessen over Kerkvaders beschikbaar

Voor wie interesse heeft, ik ben bezig een serie van 16 lessen te schrijven over 16 kerkvaders - die zal ik geven aan de Alexandria School of Theology. Komende weekend begint de cursus. Ik heb 16 Arabische bronteksten bij elkaar gezocht, en die mogen de studenten onder mijn leiding gaan doornemen. Om het mezelf makkelijk te maken schrijf ik de cursus in het Engels.

En de eerste vier lessen heb ik af! Die heb ik meteen maar op mijn website gezet, zodat een ieglijk die belangstelling heeft, aan de hand hiervan een aantal teksten van apostolische vaders kan doornemen. Ik ben begonnen met

1 Clemens
Barnabas (afbeelding)
2 Clemens
Brief van Polycarpus

Een christen uit de 2de eeuw over Drie-eenheid

Hier enkele citaten van 2 Clemens (ca. 95-170 na Chr) die het thema van Drie-eenheid raken.
Broeders, we moeten over Jezus Christus denken zoals we over God denken, als rechter van levenden en doden, en we moeten degene die onze verlossing is, niet gering achten. [...] We doen er verkeerd aan als we niet erkennen waar vandaan en door wie en naar wat voor plaats we zijn geroepen, en hoeveel lijden Jezus Christus heeft doorstaan omwille van ons. Waarmee zullen we hem dan terugbetalen? [...] Hoeveel heilige daden zijn we hem verschuldigd? Want hij heeft ons het licht gegeven; als een vader heeft hij ons kinderen genoemd; hij redde ons toen wij verloren gingen. [...] Want hij was ons genadig en uit medelijden redde hij ons toen wij geen hoop op redding hadden, als het niet van hem was gekomen - hoewel hij in ons veel misleiding en vernietiging had gezien. [2 Cl 1:1-4,7]

Want als we de wil van Christus doen, vinden we rust; maar als we dat niet doen – als we de geboden ongehoorzaam zijn – zal niets ons redden van eeuwige straf. [2 Cl 6:7]
Als we de wil van de Vader gedaan hebbenen het lichaam rein bewaard en de geboden van de Heer onderhouden, ontvangen we eeuwig leven. [2 Cl 8:4]

Christus, de Heer, die ons redde, werd vlees, hoewel hij oorspronkelijk geest was… [2 Cl 9:5]

Als mensen van ons horen dat God zegt: ‘wat maakt het uit als u hen liefheeft die u liefhebben….’ (citaat van Jezus) [2 Cl 13:4]

Hoewel Clemens het thema van Drie-eenheid niet formeel behandelt, is wel duidelijk uit hoe hij over God de Vader en Jezus Christus spreekt, dat voor Clemens het idee van wezensgelijkheid van die twee steeds duidelijk aanwezig is:

1. We moeten Jezus zien zoals we over God denken
2. God is rechter over levenden en doden, Jezus is dat ook
3. We zijn aan Jezus heilige daden verschuldigd
4. Van Jezus wordt gezegd dat hij ons ‘als vader zijn kinderen noemt’. Een theologische slordigheid die de wezensgelijkheid (op een slordige manier) onderstreept.
5. Eeuwig heil is afhankelijk van het doen van de wil van de Vader. Of van Jezus?
6. Christus was geest voordat hij als mens vlees werd. Hij bestond dus voor zijn geboorte.
7. Een citaat dat van Jezus is, wordt aan God toegeschreven.

Waarmee ik maar even wil zeggen: Bij Nicea (325) omschreef de kerk gezamenlijk en heel formeel en precies wat het over de wezensgelijkheid van Vader en Zoon geloofde. Maar het idee dat dit bij Nicea werd bedacht, en dat keizer Constantijn daarin de hand had, is historisch ridikuul. Maar helaas wordt die historische onzin wel te pas en te onpas door allerlei lui herhaald.

Uiteraard is Clemens niet de enige getuige uit de vroeg kerk na het Nieuwe Testament over dit thema. Ik pak hem nu even beet omdat ik net een les over zijn preek schreef.

Egypte verwerpt hoge schatting Hepatitis C virus

De National Academcy of Sciences in de USA heeft een RAPPORT gepubliceerd waarin het zegt dat in Egypte jaarlijks 500.000 mensen met het Hepatitis C Virus (HCV) worden besmet, en dat 10% van de Egyptenaren een drager van HCV zijn.

Het hoge aantal besmettingen zou vooral het gevolg zijn van het gebruik van vuile naalden en van het ontvangen van geinfecteerd bloed bij transfusies. Laith Abu-Raddad (foto), een van de schrijvers van de studie, zegt dat het virus daardoor 20x meer voorkomt in Egypt dan elders. Is het een wonder dat zoveel mensen in dit land zo lamlendig zijn en 'lui' genoemd worden?

Wahid Doss, de directeur van het Egyptische Nationale Commitee betreffende HCV, noemt in dagblad al-Masri al-Youm die cijfers 'sterk overdreven'. 'Volgens onze eigen gegevens gaat het om 100.000 nieuwe gevallen per jaar.' Laith Abu-Raddad, die assistent-professor is aan een universiteit in Qatar, zegt dat hij zo'n reactie wel verwachtte. 'Gewoonlijk, als een resultaat politiek gevoelig is, wordt de uitkomst gewoon ontkent.' Egypte zelf heeft al jaren geen eigen verldonderzoek gedaan, omdat het te duur is.

maandag 23 augustus 2010

Mijn briefje aan de Iraanse ambassadeur

To the Iranian Ambasador in The Netherlands
email: Ambassador@iranianembassy.nl

Your Excellency, Mr Kazem Gharibabadi

Sir, I understand that your court of justice has sentenced Mrs Zahra Bahrami, 45 years old and mother of 2 children, to death by hanging. Mrs Bahrami is a passport holder of The Netherlands; I am sure you are aware of this. May I urge you, by the mercy of Allah, to do all that is in your power to convince your authorities in Iran to not implement this sentence?

It would be much better if she was evicted and never again allowed into Iran. Better for Mrs Bahrami, and better for the image of Iran in The Netherlands.

With respect

Rev Dr Jos M. Strengholt
Cairo

zondag 22 augustus 2010

Ik dacht al dat het niet klopte... Van Gogh nog zoek

Het Egyptische ministerie van cultuur heeft zich gisteren vergist. Er is helemaal geen Italiaanse echtpaar op het vliegveld opgepakt met de gestolen Van Gogh. Ja, die Van Gogh is wel echt gestolen. Ik kon me al nauwelijks voorstellen dat de recherche zo adekwaat had gehandeld. De zoektocht gaat nog door dus.

Hoe kon een schilderij van 40 miljoen Euro gistermorgen uit de lijst worden gesneden in het Mahmoud Khalil museum? Hoe kon de dader daarmee het museum uitwandelen? Abdel-Meguid Mahmoud die het onderzoek leidt, zegt dat er missers waren in de beveiliging. Hij noemt de beveiliging 'oppervlakkig'. Wie had anders verwacht? Geen van de alarms ging af en van de 43 cameras werkten er maar zeven. 'Welcome to Egypt mister! You want buy art? Very good very cheap very nice!'

En speciaal voor al onze gitaristen.... leuk meisje

Je bent een verdienstelijke gitarist? Misschien kan je even kijken naar je collega gitariste uit Noord Korea. Het meisje kan het heel leuk. EVEN HIER KLIKJE DOEN

zaterdag 21 augustus 2010

Dieven Van Gogh opgepakt op vliegveld Cairo

Vandaag is uit het Mahmoud Khalil museum in Cairo een Van Gogh gestolen, maar ook weer terecht. Dat maakte zojuist de minister van cultuur, farouk Hosni, bekend. Het gaat om ‘Vaas met Bloemen’, zoals dit schilderij op de website van het museum wordt genoemd. Twee Italiaanse dieven werden enkele uren na de diefstal met het schilderij betrapt op de luchthaven van de Egyptische hoofdstad. Dit klinkt alsof het om twee enorm stupide Italianen gaat - of er zit wat meer achter. Te mooi om waar te zijn.

Saoedie Arabie straft door operatieve verlamming

Een gerechtshof in Toboek, in het noordwesten van Saoedie Arabie, heeft besloten dat een Saoedier moet worden gestraft met verlamming voor de rest van zijn leven door operatief zenuwen in zijn ruggegraat door te snijden. Tot die straf is besloten omdat de man tijdens een gevecht in een vliegtuig soortgelijke schade aan een andere passagier toebracht. De man had bij deze rechtszaak geen advocaat. In een eerdere stadium werd hem een vonnis van zeven maanden gevangenis gegeven, maar dat was het slachtoffer blijkbaar niet genoeg. Saoedie Arabie erkent het gewoonterecht van de bedoeienen, die als straf het 'oog om oog' erkent.

Een Saoedisch ziekenhuis heeft al toegezegd dat het de noodzakelijke operatie wel wil uitvoeren. [Even voor de duidelijkheid, de Saoedische arts op de foto is NIET betrokken bij de zaak...] Wat voor schunnige arts werkt aan zoiets mee? Wel eens gehoord van de eed van Hippocrates?

Amnesty International meldt op zijn website
dat Saoedie Arabie de straf om zou kunnen zetten in gevangenisstraf, een zware boete of zweep- of stokslagen. De Los Angeles Times maakt het overigens erg bont door te zeggen dat Amnesty aan Saoedie Arabie vraagt om desnoods zweepslagen te geven, maar niet de operatieve verlamming toe te dienen.
Basically, Amnesty, among the world's leading human rights groups, is advocating one form of torture in place of an even more horrific punishment.

Dat zegt de organisatie geheel niet. Interessant hoe zo’n gerenommeerde krant moeite heeft met begrijpend lezen.

Derde dissidente CDA-parlementarier

Dag meneer ABC [hij moet anoniem blijven, maar is van CDA-fractie], u spreekt met Goslinga, van Trouw, mag ik u een paar vragen stellen?
'Nee, ik lees het NRC. Ik hoef geen abonnement...’
Sorry, ik ben politiek redacteur, Hans Goslinga...
‘O zucht, #$%^ nog erger... Okee, ga uw gang...’
Meneer ABC, ik heb met een paar van uw collega’s uit de kamer gesproken die nogal bezorgd zijn over de samenwerking met de PVV.
‘Ja? Met wie dan?’
Dat kan ik niet zeggen natuurlijk, dan schend ik hun vertrouwen.
‘Maar waarom moet ik dan wel wat tegen u zeggen, als u niks tegen mij zegt?’
Ja hallo, ik ben de journalist, van Trouw nota bene.
‘Precies. Dat is mijn punt.’
Maar dan kunt u me toch nog wel zeggen of u voor samenwerking met de PVV gaat stemmen?
‘Meneer Goslinga, dat is onduidelijk hè? Ja, nee, misschien. Dag hoor.’

Trouw kopt: Stemgedrag derde CDAer in TK-fractie onzeker

Mijn schandelijke kerkelijke hokjesgeest

Er is een versleten grap die vertelt over een man die door Petrus wordt rondgeleid in de hemel. Hij ziet een kleine groep mensen die in een hoekje bij elkaar zit en alleen naar elkaar kijken. ‘Wie zijn dat?’ vraagt hij. ‘Stttt..’ , zegt Petrus, ‘dat zijn de Vrijgemaakten, [of de Baptisten, of de Rooms Katholieken, al naar gelang degene die de mop vertelt] en zij denken dat zij de enigen zijn hier!’

Misschien dacht C.S. Lewis wel aan deze grap toen hij het had over de dwergen in zijn boek Het Laatste Gevecht. In dat verhaal gingen zij ook door de staldeur die naar het land van Aslan leidde, maar in plaats van de prachtige zonneschijn zagen zij alleen maar duisternis; in plaats van verse bloemen roken zij smerige stalmest.

Niemand zo blind is als degene die niet wil zien. Willen we wel zien dat God niet alleen in onze kerk aanwezig is? Dat hij, ondanks onze scheidingswandjes, zijn hele volk leidt?

Toen ik in Egypte ging wonen in 1988, kwam ik voor het eerst in serieus contact met niet-protestanten. Het ging om Koptisch-Orthodoxen. Wat ontdekte ik daar een serieus geloofsleven en een prachtige orthodoxie! Toen ik moest erkennen dat die Kopten waarachtige gelovigen zijn, moest ik mijn domheid - zonde in feite - belijden: 'hoe is het mogelijk dat ik pas buiten Nederland in staat was over mijn kerkmuurtjes te kijken?'

Ik heb het roer van mijn denken toen omgegooid toen. 'Als ik in Egypte waardering heb voor kerken die heel anders zijn dan ik van huis uit gewend ben, en dat ik die volop als Lichaam van Christus zie, hoe kan ik dan in Nederland dat niet doen jegens andere kerken?'

Er zijn natuurlijk grenzen ;-) maar het is bevrijdend om - zonder ontkenning van het belang van sommige verschillen - andere kerken toch volop als Lichaam van Christus te erkennen.

De Ermelose Westerkerk, Islam en de PVV

Naar aanleiding van een discussie hier eerder over de houding van christenen ten aanzien van Islam en de Nederlandse politiek, kreeg ik van Jan Minderhoud (foto), een van de heldere lichten in de Hervormde Westerkerk van Ermelo, dit bericht. Het staat in het kerkblad aldaar. Op de website van de kerk staat het nog niet. Jan zelf, de wijkpredikant Erik Fredrikze en Bernard Reitsma schreven dit:
Christenvervolging in moslimlanden en de PVV

Met die berichtjes over christenvervolging in de moslimwereld kun je soms in je maag zitten. Aan de ene kant is het helemaal waar. Christenen worden vervolgd. Het wordt hen verboden om samen te komen. Dus doen christenen dat in het geheim. In tal van moslimlanden mogen geen kerken gebouwd worden. Dus bidden wij voor onze broeders en zusters in die moslimlanden waar er spanningen zijn. En dat is niet gering. Er worden zelfs christenen vermoord. Omdat vrijheid van godsdienst een groot goed is, betekent dat dat in moslimlanden kerken gebouwd moeten kunnen worden en omgekeerd in ons land moskeeën. Die vrijheid is van groot belang.

Er is ook een andere kant. Dat is het anti-islam sentiment dat je door deze berichtjes zou kunnen voeden. Dan ben je bezig om tegenstellingen tussen bevolkingsgroepen en godsdiensten te vergroten. Dan ben je bezig om bevolkingsgroepen tegen elkaar uit te spelen of om een groep uit de samenleving uit te sluiten. Dat lijkt de lijn van Geert Wilders en de PVV te zijn en daarover maken we ons zorgen. De PVV ziet de islam niet als een religie, maar als een politieke ideologie. Die ideologie moet kost wat kost bestreden worden. Wij proeven daarachter niet alleen zorg, maar ook een geest van angst, angst voor de islamisering van onze samenleving. Het taalgebruik van Wilders straalt weinig respect uit voor een andere religieuze cultuur. Bovendien hebben wij ernstige vragen bij het democratisch gehalte van de PVV.

Omdat we als gelovigen in Ermelo met deze vragen worstelen, is het goed ze te benoemen. Daarbij erkennen we dat de PVV pijnpunten in onze samenleving benoemt, waar andere partijen minder oog voor lijken te hebben. Daarover zullen we als gemeente van Christus met elkaar in gesprek moeten blijven. Dat willen we ook graag. Wel zijn we er van overtuigd dat vanuit het evangelie van Jezus Christus de weg van angst en haat een heilloze weg is. In het evangelie leren we dat de liefde van God de angst overwint en uitdrijft (1 Joh. 4:18). In het evangelie leren we dat we ons niet mogen laten overwinnen door het kwade, maar dat het kwade alleen maar overwonnen kan worden door het goede, door de liefde van God voor ons mensen. Dat is overigens ook de lijn van organisaties die zich inzetten voor vervolgde christenen, zoals Open Doors. Het is liefde die alle haat overwint. Hier, in onze westerse samenleving; en daar in moslimlanden waar christenen het zwaar hebben.

Jan Minderhoud, Gerrit Fredrikze, Bernhard Reitsma

Tenslotte, Jan zegt dat hij zelf regelmatig dit gebed uit het Joodse Achttiengebed bidt:
Doe terugkeren onze rechters als eertijds
en onze raadgevers als in het begin,
en laat smart en zuchten van ons wijken.
Wees Koning over ons, Gij Heer, Gij alleen,
in verbondenheid en erbarmen,
en doe gerechtigheid met ons in het recht.
Gezegend Gij, Heer,
Koning, die liefheeft gerechtigheid en recht.

vrijdag 20 augustus 2010

Hooglied: bijbelse liefde en er*tiek op Twitter

Ik heb net mijn twitterversie van het begin van Hooglied van Salomo geupload op www.twuffer.com, zodat in september automatisch elke dag om 8 uur nederlandse tijd een vers uit dat mooie bijbelboek over de (er*tische) liefde op twitter verschijnt. Hier vast een voorproefje:

Hooglied: een prachtig liefdeslied vol er*tiek. Wel lastig soms. Wie is aan het woord? Het meisje? De koning? Een meisjeskoor?
O, ik verlang zo naar zijn kussen, zijn zachte lippen... Liefste, jouw liefde smaakt veel beter dan de beste wijn.
Je ruikt zo heerlijk. Je naam noemen doet me de heerlijkste parfums ruiken. Geen wonder dat alle meisjes gek op je zijn!
Neem me nou toch met je mee. Laten we samen weghollen, om alleen met elkaar te zijn... De koning neemt me mee naar zijn kamers...

Meisjeskoor: Ook wij zijn gek op jou! Jouw liefde voelt beter dan liters wijn! Geen wonder dat alle meisjes je willen!
Zie mij nou, meisjes van Jeruzalem, ik ben heel bruin en mooi! Donker als de geitenharen tenten van de bedoeïenen en die van Salomo.
Lach me niet uit om mijn donkere huid; mijn broers lieten me in de zon in de wijngaarden werken, dus aan mezelf kwam ik niet toe.
Mijn liefste, waar ben je toch? Zeg me waar je de kuddes weidt, dan hoef ik niet gesluierd te dwalen langs de herders met hun kuddes.

Meisjeskoor: Allermooiste vrouw, volg het spoor van de schapen en weid je geiten bij de tenten van de herders.
Lieve vriendin, je bent zo prachtig, mooi als de vurige en met juwelen bedekte merries voor de strijdwagens van de farao!
Ik val helemaal op je mooie wangen, je gezicht, en dan die oorbellen! Je hals is ook zo begeerlijk, geaccentueerd door je sieraden.

Meisjeskoor: We zullen gouden oorbellen voor je maken, bezet met zilveren knopjes. Dan zal je geliefde je nog mooier vinden!
Als ik met m’n prins rust in het lommer ruik ik enkel zoete geuren. Mijn lief tussen mijn borsten geurt als de beste parfums.

Je bent zo mooi, mijn vriendin. Je bent zo mooi.... Je ogen stralen zoveel vrede en liefde uit, als duifjes zo teer.

O, man, jij bent ook zo mooi, liefste! Je bent zo begeerlijk. Heerlijk hier, het gras als bed en de bomen als ons huis!

Zij: ik ben maar zo gewoon, een bloempje in een perk... Hij: een bloem tussen het onkruid zal je bedoelen! Wondermooi en uniek!

Mijn vent is een appelboom tussen de gewone bomen, geen jongen kan aan hem tippen! Overschaduw me, laat me van je proeven!

boycot de TV beelden van Laura Dekker

Kunnen de Nederlandse media - of anders hun kijkers! nou niet eens goed duidelijk maken dat we niet meedoen met de commercialisering van tieners? En dat de vader van Laura Dekker inkomsten uit de exploitatie van zijn dochter wel op zijn buik kan schrijven? Wat een prutvader. Het meisje is 14 en hoort op school te zitten.

Laura geeft tijdens haar reis alleen interviews aan medewerkers van het bedrijf MasMedia, dat de exclusieve rechten heeft verworven op beelden van Laura en haar reis. Kassa voor Laura en haar vader. Braak.

Directeur Marijke Schaaphok van MasMedia liet vrijdag weten nog geen contract te hebben afgesloten met een partij voor de exclusieve uitzendrechten in Nederland. Houden zo. Wees flink, media, en ga niet weer een kind exploiteren zoals indertijd met dat jochie dat in Libie neerstortte.

Israel en Palestijnen gaan weer onderhandelen

Secretary of State Hillary Rodham Clinton van de USA zal naar verwachting vandaag aankondigen dat Israel en de Palestijnen weer rechtstreeks met elkaar gaan onderhandelen, voor het eerst in 20 maanden. Dat is een kleine overwinning voor President Obama, die het vredesproces in het Midden Oosten weer vlot wil trekken. De New York Times bericht hierover.

Premier Benjamin Netanyahu van Israel en de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, zijn het er over eens dat ze hun besprekingen in een jaar moeten afronden.

Obama zal beide heren begin september naar Washington uitnodigen voor een eerste ronde van besprekingen. Die zullen gaan over zaken als de grenzen van de Palestijnse staat, de politieke status van Jeruzalem, veiligheidsgaranties voor Israel, en het recht op terugkeer van de Palestijnen.

Dat is goed nieuws. Maar na de vele gesprekken van de afgelopen decennnia vraag je je af hoeveel hoop je kunt hebben op een goede afloop. Maar gelukkig, wonderen zijn de wereld niet uit; gesprekken kunnen ook nog eens tot vrede leiden.

11 tips voor het leiden van je bedrijf

In mijn computer kwam in een digitaal papiertje tegen met 11 tips voor het leiden van je bedrijf. Een bedrijf heb ik niet meer (ik geloof niet dat we de kerk als BV moeten behandelen!) Maar voor wat het waard is, en gebaseerd op typische luchthavenliteratuur: Jeffrey J. Fox, How to Make Big Money in Your Own Small Business: Unexpected Rules Every Small Business Owner Needs to Know (New York, 2004):

• Zorg dat je goede ideeen hebt, lees veel, zorg voor innovatie, kijk hoe anderen dat doen. Kijk rustig af.
• Werk hard voor je klanten – verkoop van een product is ten diepste het oplossen van een probleem van de klant, enof hem een goed gevoel geven.
• Doe vooral dat waar je goed in bent, en doet dat veel. Werk hard.
• Sla nooit werk af omdat je geen personeel hebt. Neem alle werk aan en los het probleem dan op door nieuw personeel te zoeken.
• Hou je als bedrijf aan je core business. Doe dat ook zelf. Dus: delegeer, outsource, gebruik consultants en tijdelijk krachten, interns.
• Zorg dat de verkoopafdeling en de productieafdeling heel veel praten.
• Maak aantekeningen van alles wat je doet – hou een goede notebook bij.
• Zorg dat je de beste mensen hebt en ze daarvoor goed betaalt.
• Heb iemand in je bedrijf die op de kleintjes let – maar nooit ten koste van het behagen van de klant. Die klant moet je meer geven dan hij verwacht. Extra mijl.
• De baas moet gericht zijn op verkoop, verkoop, verkoop.
• Zorg dat je altijd voldoende cash hebt. Alles draait om cash.

Ik kan naar eer en geweten zeggen dat ik deze puntjes de afgelopen jaren in mijn werk lang niet allemaal goed het uitgevoerd - maar ook dat dit ten koste van de resultaten ging!

donderdag 19 augustus 2010

Ben Kok: wie niet met mij is, is een politiek correcte lafaard.

Kijk, kijk, kijk. Ben Kok (foto, gehuld in vlag van Israel) laat weer van zich horen. Met een paar echte pro-Israel hardliners (en dus Islamhaters, laten we wel wezen, zo eenvoudig ligt dat toch?) is een verklaring de wereld ingegaan. Nederland moet een regering krijgen waarin de PVV een rol speelt. Tot mijn grote genoegen slaagden de heren er niet in om ook maar enige handtekening van evangelische voorgangers te krijgen. Daarom Lucas Hartong er maar bij gehaald? Heel bijzonder, dat Hartong, die voor de PVV in het Europarlement zit, van mening is dat de PVV moet meeregeren.

Ben Kok slaagde er niet in om meer handtekeningen te vinden van mensen ‘die ook vinden dat de Islam een totalitair systeem is’. Voorgangers die wel vinden dat de islam een halt moet worden toegeroepen, maar die niet tekenen, betitelt Kok als ‘politiek correcte lafaards’. Bovendien, dat eigenlijk niemand wil tekenen'toont het failliet van het christelijk geloof aan'. Volgens hem is de reden waarom evangelische voorgangers niet willen tekenen dat ze angst hebben voor de Islam. Zo, dan weten we dat ook weer.

Als ik zou vinden dat de Islam een totalitair systeem is, en dat de islam een halt moet worden toegeroepen (en dat vind ik ook grosso modo, laat ik even duidelijk zijn) dan nog ga je toch geen handtekening zetten onder een document van lui die zich zo opstellen? Ik zou als voorganger in elk geval wel beter uitkijken.

Ten eerste: je gaat in Nederland als voorganger toch geen politiek advies geven? Bovendien, het gaat in dit geval niet alleen om een politiek advies, maar je moet het ook nog eens zijn met de ferme uitspraken over de Islam. En tenslotte vraag je je af of je wel mee wilt doen met een actie waarvan degene die het leidt meldt dat wie de Islam niet wenst maar toch niet tekent, een ‘politiek correcte lafaard’ is die het 'faillisement van het christelijk geloof aantoont'.

Met dank aan het verslag van het ND en het RD.

Nieuwe media zorgen voor revolutie in Arabische wereld

De afgelopen jaren zijn wat media betreft spannend geweest in de Arabische wereld; de opkomst van nieuwe media heeft hier grote invloed gekregen op de sociale, culturele, religieuze en politieke situatie. Censuur hield de ‘oude media’ altijd in de houdgreep. De komst van nieuwe media heeft ervoor gezorgd dat de burgers zich voor het eerst vrijuit in het publieke domein kunnen uiten. Een radicale verandering die de dictatoriale regeringen met hun staatsislam ernstig in verlegenheid heeft gebracht. De Arabische wereld telt 22 landen met behoorlijke verschillen tussen de landen. De situatie in Egypte, waar ik mijn meeste ervaring heb omdat ik hier sinds 1988 woon en in media werkzaam ben, is zo typisch dat ik daar de meeste aandacht aan zal geven.

De schaar van de censor
Om de betekenis van nieuwe media in de Arabische wereld naar waarde te schatten, is het nodig om te beseffen hoe de censuur op media de vrije nieuwsgaring en meningsvorming altijd krachtig blokkeerde. Radio, televisie, kranten en tijdschriften konden de afgelopen jaren redelijk vrij functioneren, maar iedereen weet wat de grenzen zijn die de censor scherp in de gaten houdt. De belangrijkste media in Egypte zijn staatseigendom of door de overheid gesubsidieerd, en zorgen dat ze binnen de grenzen van de betamelijkheid blijven. Dat wil zeggen, geen al te openhartige discussie over President Hosni Moebarak en diens beleid, en geen kritiek op de religie van de staat, dat is de conservatieve interpretatie van de Islam.

Aangezien het leven in Egypte voor een groot deel door de junta van Moebarak en door de conservatieve Islam van de staat worden beheerst, betekent dit voor de media dat grote terreinen van het leven taboe zijn. Burgers met een andere mening dan die van de overheid worden wel gehoord in de staatsmedia, maar toch altijd in heel beperkte mate. Vooral op staatstelevisie, het meest populaire medium, is nauwelijks ruimte voor een ander geluid. Boeken worden verboden, journalisten ontslagen, in films wordt geknipt. Er is maar heel beperkte journalistieke vrijheid in Egypte. Als mijn mediabedrijf een tv-programma wil maken dat we in Egypte op de buis willen hebben, of op de publieke markt, dan moet het script eerst nagekeken door de censuur, en daarna wordt het programma bekeken door die ambtenaren. Zonder de nodige stempels zijn we strafbaar als ons programma op tv komt.

Verder lezen? > Download de pdf
Dit artikel stond in Ellips jaargang 35 nr 298, juli 2010.

In Egypte gaat steeds vaker het licht uit

In Egypte loopt niet alleen de temperatuur maar ook de boosheid van de bevolking hoog op door de regelmatige power cuts van de electriciteit. Gisteren werden autobanden in brand gestoken op de belangrijkste snelweg die Zuid- met Noord-Egypte verbindt. Op andere plekken in het land wordt op andere manieren geprotesteerd.

Moslims hebben het al zo moeilijk met vasten in een temperatuur van 38, 39 graden. Geen druppel water mogen ze drinken. Als dan de airconditioners en de ventilatoren het uren per dag niet doen, is dat beslist niet leuk.

President Moebarak pocht al jaren dat het electriciteitsnet van Egypte een subliem staaltje van zorg voor het volk is. Maar veel mensen willen oplossingen, geen leugens, in een tijd dat er ook al tekorten zijn op het gebied van butaangas en brood. Prijzen stijgen fors.

De regering zegt er niks aan te kunnen doen. 'Het volk gebruikt teveel stroom.' Zelfs de gebruikelijke lampen die mensen tijdens Ramandan ophangen, zijn nu verboden. Dat zou zoiets zijn als dat de Nederlandse overheid in december afkondigt dat kerstbomen en kerstverlichting verboden zijn.

Het hoofd van de Egyptian Electricity Holding Company, Mohammed Awad, verdedigt zijn beleid: het net moet soms afgesloten om het te beschermen omdat teveel stroom wordt gebruikt.

De overheid verwijt het volk dus overdadig stroomgebruik, en dat zou best terecht kunnen zijn. Maar voor dat stroomgebruik betalen we ook behoorlijk. In dit arme land waar veel mensen van een salaris van 100 euro per maand moeten leven, betaal ik dat per maand voor mijn electra, vooral door mijn twee airconditioners. Er wordt dus genoeg betaald voor de stroom, dan mag je als tegenprestatie toch verwachten dat je het ook krijgt?

In grote delen van het land is de stroom 3 uur per dag afgesloten. Ook de vakantiedorpen aan de Rode Zee hebben hiermee te maken. In onze wijk Maadi, waar veel buitenlanders en topambtenaren wonen, valt het mee; de afgelopen tien dagen was de stroom hooguit 6 uur afgesloten.

woensdag 18 augustus 2010

Kathedraal Cordoba: 'moslims mogen hier niet bidden'

Bisschop Demetrio Fernández González van Spaanse stad Córdoba, ooit een machtscentrum van de Islam in Spanje, is resoluut. Geen islamitische eredienst in zijn kathedraal. Hoe halen die Muzelmannen het in hun hoofd! Ze voeren campagne om te mogen bidden in de kathedraal omdat die ooit een moskee was. Ja, nou en? Die moskee was nota bene weer op een kerk gebouwd. Leren die lui hun kolonialisme dan nooit af?

“Zouden moslims blij zijn al wij in hun moskeeën kerkdiensten gaan houden? Absoluut niet. Omdat ik hun religieuze gevoelens begrijp, moeten ze die van mij ook maar begrijpen”, aldus die bisschop. “Wij zouden er toch niet over peinzen om aan moslims te vragen of we mogen bidden in de Moskee in Damascus, want die hoort nu bij het islamitische geloof en voor hen is dat een gewichtige plaats.” De moskee waar hij naar verwijst is de Ummayaden Moskee, eens de plek van een katholieke kerk. Volgens de bisschop is de eis van moslims om de kathedraal gezamenlijk te gebruiken niets anders dan “een eufemisme voor: Katholieken, opzouten... Het antwoord op de vraag of we het gezamenlijk willen gebruiken is nee, dat doen we niet.

Leesrooster voor kerk in Egypte maken

Ik zit met Drew te overleggen over de uitgave van de lectionary (het leesrooster van de Anglicaanse kerken) in het Arabisch. Een lekkere klus want er is nog niks. Veel priesters gebruiken de Engelse versie ook niet, maar grijpen wekelijks naar een bijbelgedeelte dat ze 'op het hart' hebben. Dat leidt makkelijk tot hobbyisme en dus zwaar lijden voor de gemeenteleden. Aangezien de bisschop bereid is om zijn herderlijke staf te hanteren om priesters het leesrooster te doen gebruiken, is dit wel een effectieve publicatie. Drew, trouwens, is de kapelaan van de bisschop. Hij is ook gevaarlijk want hij heeft de zwarte band in jujitsu. Dat is ook handig om de priesters ertoe te zetten dat leesrooster te gaan gebruiken. Drew zegt dat ze, als ze geluk hebben, meteen de laatste riten kunnen doen als de klap te hard aankomt.

dinsdag 17 augustus 2010

Zo wordt het niks, Soul Survivor

Door tegenvallende bezoekersaantallen van het jaarlijkse festival heeft de charismatisch-evangelische jongerenorganisatie Soul Survivor geld tekort. “We merken dat er minder kerkelijke jeugdgroepen komen', aldus voorzitter Lambert Dekkers in het Nederlands Dagblad. Maar eh… Lambert, jullie zijn toch die organisatie die spontaan leuke christelijke jongelui uit PKN kerken doopt in het Veluwemeer? Verbaast het je dat kerken jullie niet zo erg believen? Ik vrees dat jullie je eigen glazen hebben ingegooid. En een organisatie die vorige jaar nog heel verbaasd reageerde dat predikanten uit de PKN niet zo blij waren met jullie dooppraktijken, staat zo ver van die kerkelijke werkelijkheid dat je volgens mij uit die hoek weinig hulp hoeft te verwachten. Jammer. Binnen de kerken is zoveel behoefte aan toegewijde jonge christenen. Jullie trekken ze daaruit weg.

En hoe moet er toch weer steun uit de kerken worden gekregen? “We zijn daarom nu bezig met het oprichten van mobiele teams die waarschijnlijk Soul Mobile gaan heten. Deze drie of vier jongeren kunnen voor kerken een jeugdavond verzorgen in Soul Survivor-stijl met aanbidding, delen van een Bijbelgedeelte en ministrygebed: bidden voor en met jongeren. Zo hopen we dat het contact met gemeenten weer wordt verstevigd.'' Nee, Lambert. Hiermee heb krijg je alleen de evangelische gemeentes mee. Maar die hebben al genoeg andere dingen aan hun hoofd. Jullie taalgebruik verraadt dat je totaal geen affiniteit hebt met de kerken waar je geld en mensen vandaan wilt krijgen. Heb je dat zelf wel door? Zo werkt dat niet, sorry.

Paus van Egypte: niet biechten via internet en telefoon

Kranten in Egypte zeggen vanmorgen dat paus Shenouda van de Koptische Orthodoxe Kerk zijn kerkleden (zo'n 6-8 miljoen in Egypte) heeft opgeroepen om de telefoon niet te gebruiken voor biechten. Hij heeft een praktische reden: de telefoons in Egypte worden door de inlichtingendiensten afgeluisterd. Eerder zei hij al dat biechten via internet niet kan - omdat er kan worden meegelezen.

Paus Shenouda heeft zich de laatste maanden vaker onderscheiden door zich fel tegen zijn overheid te verzetten. Misschien is het zijn leeftijd die hem moediger maakt, of het aantal incidenten tussen de kerk en de samenleving waarbij de overheid geen hulp biedt.
Van de week nog, in een dorpje 170 km ten zuiden van Cairo. Een imam riep op tot jihad tegen christenen, en al snel konden er 11 Kopten het ziekenhuis in. Wie werden gearresteerd? Koptische jongeren. Wat suggereerde de overheid? 'Verzoening. Zand erover'.

Heerlijke maand Ramadan, vol ongeluk

Ramadan... die maand waarin moslims peinzen over Allah en hoe ze hem kunnen gehoorzamen. Die maand der maanden, hoogtepunt in het jaar, waarin alle moslims vreedzaam en harmonieus bidden tot hun Schepper. Die wondermooie maand van liefde en van eenheid van alle mensen.

Hoe komt het dan toch, dat meer dan in enige maand, mijn moslimse vrienden nu geirriteerd zijn, ruzie maken, als maniakken rijden in het verkeer, ongelukken veroorzaken op de weg? Ik rijd best graag in Cairo - leuk, je maakt nog eens wat mee. Maar tijdens de Ramadan - blijkbaar een hemel op aarde voor moslims - beschouw ik autorijden in Cairo eerder als een hel. Gebrek aan eten en drinken op een hete dag heeft geen goede invloed op de hersenen, en zeker tegen het eind van de dag, als mensen van hun werk naar huis rijden, zijn de straten een gevaarlijk gekkenhuis. Daarvan kwam ik gisteren het verkreukelde resultaat tegen.

maandag 16 augustus 2010

Ontmoeting met Koptische paus

Leuk om een keer een ontmoeting met de Patriarch van de Koptisch Orthodoxe Kerk mee te maken. Paus Shenouda III is een oude man, en zijn gehoor is niet meer hoe het vroeger was (neem ik aan), maar we hadden een interessant gesprek. Thema was vooral hoe regeringen ingrijpen, of dat proberen, in de moraal van de kerk. De heren links en rechts van hem zijn bisschop Michael Nazir-Ali van Rochester, Engeland, en bisschop Mouneer Hanna van Egypte, Noord Afrika en de Hoorn van Afrika.

De paus vertelde over zijn strijd met zijn eigen overheid, die hem wilde dwingen om akkoord te gaan met het hertrouwen van gescheiden Kopten. Shenouda zei, ook toen de rechter hem eerder dit jaar wilde dwingen om zulke mensen in de kerk te trouwen, dat hij er niet over peinsde. ‘Dit is ons geloof. Dit is wat de bijbel ons leert. We peinzen er niet over.’ Uiteindelijk kreeg de kerk haar gelijk in hoger beroep.

Ook vertelde de patriarch over hoe de Orthodoxe kerken in Eritrea worden verdrukt. De aartsbisschop van Eritrea verdween ‘achter de zon’, zoals ze in Egypte zeggen. Ergens begraven waarschijnlijk. De militaire junta in Eritrea dwong de kerk om leiders aan te stellen die haar bevielen. ‘Altijd als er een militaire regering is, heeft de kerk problemen’, aldus de patriarch, die daarmee uiteraard ook over zijn eigen regering sprak.

Hij was evengoed verbaasd over de problemen in de Anglicaanse Kerk. ‘Hoe is het mogelijk dat een kerk praktiserende homoseksuelen posities van leiderschap geeft. Het Koninkrijk van God is niet voor zulke mensen, leert de bijbel.’ Bisschop Michael Nazir-Ali uit Engeland legde hem uit dat ook de Britse wetgeving het de kerk, met beroep op het gelijkheidsbeginsel, enorm moeilijk maakt om op het gebied van homoseksualiteit een eigen moraal te implementeren. En dat terwijl ze in Engeland niet eens zo’n derdewereld-militaire junta hebben.

Het voorbeeld van de Kopten is mooi, vind ik. Als de samenleving en de overheid je een moraal door de strot willen duwen, houd de rug recht en doe het niet. In Egypte hebben ze als christenen heel wat meer te verliezen dat wij in onze westerse kerken. Maar het verschil is natuurlijk dat we in onze kerken in Nederland de moraal van de samenleving al verregaand hebben overgenomen, en welke kerkleiders staan op om duidelijk te maken aan samenleving en eigen kerkleden: 'Tot hier toe en niet verder? Dit is wat de bijbel en de historie van onze kerken ons leert?'

Grappig om te zien hoe de Koptische media van zo'n bijeenkomst TV-opnames maken. Mijn vroegere collega's van CTV en Aghapy, twee Koptische satellietkanalen liepen en voor na de meeting flink te draaien. En dat doen ze vele malen per dag, voor elke bespreking die de arme paus elke dag heeft.