zondag 17 juli 2011

Openbaring van Johannes: experts gezocht

Komende zondag zal ik preken over Openbaring 4:1-11. Een prachtig visioen van de apostel Johannes. Maar wat zag Johannes nu eigenlijk? Misschien zijn er wat experts onder ulieden?

Help mij! Ik heb de volgende vragen, vanuit het adagium dat we samen meer weten dan ieder voor zich:
  1. Wanneer speelt zich de hemelse scene af die Johannes in dit visioen beschrijft? Is dit een eeuwig onveranderlijk gebeuren, of heeft de hemel een kalender?
  2. Wie zijn die '24 oudsten' in witte kleren? Vertegenwoordigers van Gods volk, of engelen? of iets anders?
  3. Wie zijn de vier 'wezens'? Aartsengelen?
  4. Wat is die 'zee van glas'? Het wasvat?
  5. Hoe verhoudt zich deze scene in de hemel tot de tempeldienst van Israel? En tot de eredienst van de kerk?
Voel je vrij me van advies te dienen! Dit kan volgens mij tot een goed gesprek over dit gedeelte leiden.

27 opmerkingen:

Mirjam zei

Even kort door de bocht, een uitleg zoals ik hem wel eens gehoord heb:

Wanneer speelt zich de hemelse scene af die Johannes in dit visioen beschrijft? Is dit een eeuwig onveranderlijk gebeuren, of heeft de hemel een kalender?

Hs 4 begint met de woorden 'kom hier, omhoog'. Deze woorden zijn aan Johannes gericht. Ze verwijzen naar de opname van de gemeente. De gebeurtenissen na vers 1 spelen zich dus af na de opname.

Wie zijn die '24 oudsten' in witte kleren? Vertegenwoordigers van Gods volk, of engelen? of iets anders?

de 24 oudsten zijn 2x12 en verwijzen naar de 12 stammen en de 12 apostelen. het Joodse volk en de gemeente verzamelt voor Zijn aangezicht.

Wie zijn de vier 'wezens'? Aartsengelen?

deze vier dieren zijn vier Levende Wezens (Voorhoeve vertaling), waarschijnlijk engelen, die de vier beelden van Christus vertegenwoordigen zoals we ze vinden in de vier evangelieën. De leeuw stelt Christus voor als de Koning der Joden (Mattheus). Het kalf (os) stelt Christus voor als de volkomen gehoorzame Dienaar van ZIjn Vader (Markus). Het levende Wezen met het gelaat van een mens stelt Christus voor als de ideale en volmaakte Mens (Lucas). De vliegende Arend wijst op Zijn hemelse afkomst en Zijn volledige eenheid met de God des hemels (Johannes). Zij bepalen ons bij de verheven natuur en het volkomen werk van de Here Jezus Christus toen Hij op aarde was.

Wat is die 'zee van glas'? Het wasvat?

De zee is het beeld van de rusteloze mensheid die hier tot rust is gekomen
Het kristal ziet op de verheven schittering en loutere schoonheid die in overeenstemming is met de heilige natuur van God. Zie ook Opb. 22:1 waar het water als kristal uitgaat van God en het Lam.

Ben benieuwd naar andere meningen en uitleggingen!

Peter zei

Ik wilde exact gaan vertellen wat Mirjam vertelde over vraag 1 t/m 3. Helemaal mee eens dus.

Vraag 4 deed mij met enig speurwerk wijzen naar Openbaringen 15 waar ook wordt gesproken over een glazen zee. Vooral het lied van Mozes is dan treffend te lezen, een herhaling van de geschiedenis.

Ik meen mij te herinneren dat in de typologie de zee beeld was of is van de volken of mensheid. Dus De zee is het beeld van de rusteloze mensheid die hier tot rust is gekomen vind ik niet slecht gevonden.

Wim de Bruin zei

Jos. leuke vragen. Ik zal ze pogen te beantwoorden vanuit mijn visie. Zo kort mogelijk, natuurlijk.

1. Het doel van het opklimmen in de hemel in 4:1-2 is dat Johannes een hemels perspectief op de aardse gebeurtenissen krijgt (zelfde functie als in andere apocalyptische geschriften). Hemel en aarde vervloeien, waardoor het wereldverstaan van de lezer verandert.

Het gaat m.i. dus vooral om een andere visie op de wereldgeschiedenis ipv de exacte voorspelling van gebeurtenissen.

Centrale gedachte van 4 en 5 is: "de wereldgeschiedenis (boekrol) is in de hand van het geslachte lam". Het laat de lezer zien welke invloed het offer van Christus heeft op de kosmos, waar ook de lezer deel van uitmaakt.

Eeuwig onveranderlijk is dus niet het goede woord. Het gaat juist om de eschatologische verandering die het offer van Jezus heeft teweeggebracht. Maar m.i. bestrijkt het wel de hele tijd tussen hemelvaart en wederkomst, in die zin dus wel onveranderlijk.

Meta tauta (4:1) slaat in Openbaring altijd op de nabije toekomst. Vanaf nu.

2. 24 oudsten zijn volgens mij representanten van de gemeente. De gemeente die verdrukt wordt (ziet er niet zo mooi uit) wordt hier al getekend als de overwinnende gemeente (3:4-5), vanwege de witte klederen (cf. 7:14).

24 is wellicht optelsom van gemeente uit jood (7:4-8, 12 stammen) en heiden (21:14, 12 apostelen). Maar dat is maar een gokje.

Doel van de 24 gekroonde oudsten in witte gewaden is dan om te laten zien dat de gemeente in de verdrukking de koninklijk reine gemeente van Christus is.

3. Engelen worden in deze hoofdstukken gewoon engelen genoemd (5:11). Terwijl in deze hoofdstukken alle nadruk erop ligt dat de hele schepping (5:13) God aanbidt.

De 4 wezens herinneren aan die uit Ezechiel 1. Zowel de wezens in Ez. als die in Op. dienen en gehoorzamen God. Ze aanbidden Hem, en representeren hiermee waarschijnlijk de gehele schepping. De vier verschijningsvormen zouden kunnen slaan op de onreine dieren, de reine dieren, de mensheid en de vogels. Ook zou het kunnen duiden op de vier elementen. In ieder geval wordt duidelijk dat heel de schepping God looft en aanbidt.

4. De glazen zee lijkt mij het wasvat uit de tempel te vervangen. Net zoals de zeven Geesten de menorah vervangen en het geslachte lam het altaar. Terwijl de wierookvaten duidelijk herinneren aan het reukaltaar. En de troon van God aan de ark.

5. Dit past prima binnen de bijbelse gedachte dat de eredienst op aarde een afspiegeling van de hemelse eredienst is. (Hebr. 8:5)

We krijgen hier dus een inkijkje in de vervulde eredienst van het Oude Testament. Met daarin een lam, staande als geslacht, in het middelpunt.

Heel de wereldgeschiedenis wordt nu vanuit deze vervulde eredienst beschouwd. Vandaar dat er telkens in Openbaring op dit hemelse heiligdom wordt teruggegrepen (Bv. 8:3 en 15:2).

De verhouding tot de eredienst van het OT is dus vervulling. Tot die van het NT? Moeilijke vraag. Ik denk dat dit hoofdstuk laat zien dat onze pogingen om het Lam te eren weliswaar stuntelig zijn, maar vanuit de hemel bezien volmaakt. Als we volharden (3:4)dan behoren we nu al bij de 24 oudsten die in de hemel de lof van Christus zingen.

Ik ben benieuwd wat je van deze, halfvoltooide, gedachten vindt.

5.

whizky zei

Jos, je Zuid-Afrikaanse Anglicaanse collega predikant Duncan McLea preekte vorig jaar indrukwekkend, juist over deze tekst. Hier ga je van genieten, want zijn preek is online te beluisteren:

Look, a Throne

Meer preken van McLea

whizky zei

Die zee van glas? Volgens Duncan McLea is het duidelijk uit de rest van Openbaring dat de zee de bron is van het kwaad, waar chaos en duistere machten zich in verschuilen. Maar nu is hij overwonnen, en staat de zee voor de troon van het Lam. Ongevaarlijk geworden, van glas. Het kan je niet meer verzwelgen en je kunt er niet meer in verdrinken.

Duncan McLea sprak vorig jaar op de zomerconferentie van New Wine, en sindsdien ben ik Openbaring heel anders gaan lezen.

http://www.new-wine.nl/

ReleaDesign zei

He Jos,

Over je 1e vraag:

Wat Johannes ziet, is vrijwel gelijk aan wat Ezechiël ziet in Ezechiël 1. Het laatste vers van dat hoofdstuk lijkt het voorgaande samen te vatten:

"Dit was de aanblik van de stralende verschijning van de HEER, en toen ik dit alles zag, wierp ik me voorover op de grond."

Was dit een quiz, dan zou ik dus niet gaan voor antwoorden met tijdsaanduidingen. De optie "dit is God", zou ik wel aankruisen, indien voorhanden.

PS Ik vind de uitleg van vers 1 die Mirjam doorgeeft wel heel erg kort door de bocht.

Paul Miller zei

Na zoveel mooie uitleggingen en zelfs verwijzingen naar preken online, zal ik ook nog even een klein lampje laten schijnen. :-)

Onlangs hoorde ik iets over die vier wezens en waarom ze 'full of eyes zijn'. Zo zien ze heerlijkheid van God zo ten volle; kwamen daarvoor eigenlijk ogen te kort, dus heeft de Schepper daarin voorzien. Wat ze zien, maakt ze zo enthousiast, dat ze niet anders kunnen dan God dag en nacht eren en loven. Iets wat ons doorgaans nog niet echt lukt.
En wat Mirjam schrijft over die verschijningsvorm vind ik geweldig en sluit ik me helemaal bij aan. De Leeuw van Juda (belofte aan de mensheid/Joden), het lam Gods (vervulling in het offer), de Mensenzoon (incarnatie, beeld van nabijheid en afdalen) en de Adelaar (verheerlijking en opstijgen o.i.d.). Ik denk overigens niet dat het (aarts)engelen zijn, maar 'gewoon' wezens (dat staat er meen ik ook. -:)
Het visioen lijkt zo een samenspel van de lof op Creation/Creator (zie ook vers 11), Salvation/Messias en Glorification (alles in allen door zijn Geest.) Nou ja, je begrijpt het a, ik probeer er nog iets van de drie-eenheid in te brengen. Je mag zeggen of dat geukt is.

I'am dying to hear that sermon of yours. :-)

Wim de Bruin zei

@PaulMiller,
ik denk zeker dat Opb. 4 en 5 van belang zijn voor de drie-eenheid. Vooral omdat het Lam dezelfde lof krijgt toegezwaaid als God.

@Mirjam,
met die uitleg van de vier wezens kan ik niet zoveel. Lijkt me erg speculatief.

Mark de Boer zei

Jos,

Leuke vragen, gedurfd om die in de crowd te gooien!

Allereerst: het bijbelboek heet volgens mijn NBV weliswaar 'Openbaring van Johannes', maar is natuurlijk in werkelijkheid de openbaring van Jezus Christus (vers 1).
In hoofdstuk 4 wordt Jezus geopenbaard als degene aan wie alles onderworpen is geworden (Hebr 2:7-9, Ef 1:20-23).

Qua tijdsaanduiding zou je dus zeggen dat dat in ieder geval na de opstanding is, maar persoonlijk denk ik (net als enkele andere reageerders) dat dat hier niet zo van belang is. Openbaring is m.i. geen chronologische toekomstvisie maar een multidimensionaal perspectief op Gods grote plan (volvoerd, geopenbaard in Jezus).

Het punt van dit hoofdstuk is dus dat ALLES aan Jezus Christus is onderworpen: alle mensen van alle tijden (24 oudsten, 12 stammen OT Israel + 12 apostelen NT heidenen), de hele aarde (4 wezens, 4 windstreken) en zelfs de diepten van de aarde (de zee als symbool van de oorsprong van het kwaad, duisternis, nu transparant en licht als glas).

Andere aspecten (zoals edelstenen, kleren, kronen, gezichten en ogen) interpreteer ik als lyrische beschrijvingen van het wezen van Jezus Christus: zuiver, transparant, kostbaar, machtig, krachtig, persoonlijk en majestueus.

groet,
Mark

Mark de Boer zei

O, en over je laatste vraag mbt de verhouding tot tempeldienst en eredienst. Vind ik de lastigste vraag!

In de tempeldienst waren twee aspecten van belang: offers en aanbidding. In Joh lees je alleen nog over de aanbidding. Alle rituelen die met de offers te maken hadden zijn overbodig geworden (cf Hebr 10). De zee als glas zou je dus best als het gestolde wasvat kunnen zien - niet meer nodig. Er is geen scheiding meer tussen het Heilige der Heiligen, het Heiligdom en de voorhof. Aanbidding is een soort 'state of mind'.

Ik zie geen directe relatie met de kerkelijke eredienst. Ik denk namelijk dat wat er in het NT in de plaats is gekomen van de tempeldienst iets anders is dan onze eredienst op zondag. De tempel, Gods woning, is nu ons lichaam en de gemeenschap (het samen leven, communitas, koinonia). Dus de link die ik zie is dat Op 4 laat zien dat ons hele leven - lichaam, ziel en geest en relaties - aan Hem onderworpen is en als aanbidding voor Hem dient.

Wim de Bruin zei

@Mark
Spannend dat jij geen relatie ziet met de NT eredienst.
Ik ben wel benieuwd wat je met het feit dat liturgisch gezien door de vroege kerk veel elementen uit de synagogale eredienst zijn overgenomen. Er is blijkbaar enige continuiteit in eredienst. Maar ik vind dit wel een lastig punt. Misschien dat Jos er zijn vroegkerkelijk licht over kan laten schijnen.

Inge zei

Beste Jos,

Ik ben zeker geen expert, maar mij viel de overeenkomst op tussen de visioenen van Ezechiel (Ez1 en 10) met de glazen koepel waarboven de troon was, en de zee van glas voor de troon in openbaringen. Ook bevindt zich vuur onder de koepel tussen de vier levende wezens (Ez 10). Als dit hetzelfde is als de glazen zee, dan suggereert dit dat dit in de tijd van de ballingschap al bij de troon "hoorde" en is dit niet iets nieuws in openbaringen (als je tenminste van een voortschrijden van de tijd in de hemel uitgaat).

En wat betreft de vier dieren, een uitleg die mij wel aanspreekt, is dat zij de levende schepping vertegenwoordigen: rund als vertegenwoordiger van het vee, arend voor de vogels, leeuw voor de wilde dieren en de mens? Dezelfde "wezens" als in Ezechiel?

Groet
Inge de Klerk (christengemeente)

Mark de Boer zei

@Wim
Dat kan prima zijn, maar de vraag is of dat gestoeld is op 'nieuwtestamentische openbaring' of op traditie. Er is niets mis met een traditie van wekelijkse eredienst, maar i.t.t. het Oudtestamentische voorschrift voor tempeldienst heeft die geen principiële plaats in de dienst aan God - m.i. is die plaats dus ingenomen door de tempel van de Geest, ons lichaam en ons leven en de gemeenschap, dus.

Bovendien is synagogale traditie ook niet hetzelfde als tempeldienst, toch?

Maar goed, ik kom dan ook uit een totaal antiliturgische traditie :-)

Wim de Bruin zei

@Mark

Stel dat we hier op aarde de hemelse liturgie meevieren. Stel dat dat Nieuwtestamentisch hard te maken is (nog niet eens zo'n gekke gedachte). Dan wordt de liturgie ineens veel belangrijker.

Ik kom ook uit de laagkerkelijke traditie. Maar ben bereid om me te laten corrigeren.

Mark de Boer zei

@Wim
Ik ook :-).

Ik ben het op het eerste gezicht eens met wat je zegt, maar de kans bestaat dat we langs elkaar heen praten. Dus: wat versta je onder (hemelse) liturgie?

Ik interpreteer liturgie als een voorgeschreven 'hoe te aanbidden'. Oudtestamentisch dus zoals gezegd via tempeldienst (incl offers), Nieuwtestamentisch is ons hele leven dat offer, de eredienst (Romeinen 12:1). Uitwerking van Rom 12, 13, 14 laat zien dat het dan gaat over ons karakter, omgang met elkaar, met machtigen en met zwakken. Zie ook Jak 1:27 over de zorg voor weduwen en wezen, en Heb 13:16 over liefdadigheid en onderlinge liefde; allemaal gedeelten waar over ware eredienst wordt gesproken.
Hoe je dat doet kan niet losgezien worden van de persoon van Christus en de Heilige Geest - in Hem en door Hem zijn we in staat zo'n leven van aanbidding te leiden.

Ik heb overigens de laatste jaren veel meer waardering gekregen voor liturgie, rituelen en tradities (in de enge zin van het woord - dus ivm bijeenkomsten etc). Ze zijn belangrijk om te herinneren, om focus te houden op het goede, om verbinding te leggen, etc. Maar op geen enkele manier voorwaardelijk voor onze verhouding tot de Almachtige God. Die verhouding wordt bepaald door het 'in Christus' zijn. In Hem hebben wij vrijelijk toegang tot God (Ef 3:12).

Peter Boswijk zei

(Dit stukje mede dankzij de Ignatius Catholic Study Bible). Als ik openbaring 4 in de context lees, lijkt het wel de liturgische vergadering van de gemeente in de komende heerlijkheid. Het is dus vooral ook een eschatologisch visioen. Vanuit openbaring 4 ontvouwt het hele boek openbaring zich. Daarin staat centraal dat ook wij delen in het koningschap en het priesterschap van de Heer (Opb. 1:5-6). Juist dit koningschap en priesterschap komt ook naar voren in openbaring 4 en het verdere verloop. Het is dan niet een exclusief liturgische vergadering, maar het speelt wel een belangrijke rol.

In Openbaring 4 komen we de volgende elementen tegen:
- De troon, een verwijzing naar de genadetroon (Heb. 4:16; 8:1) waar de Hogepriester zijn dienst vervuld
- Een op de troon als Jaspis en Smaragd
- Een regenboog rondom de troon
- 24 tronen met presbyters in witte kleren (alba’s als priesters) met gouden kronen (als koningen); er waren 24 priesterafdelingen…
- de Cherubim met 6 vleugels die het Sanctus zingen, De cherubs waren ook vertegenwoordigd in de Tabernakel en Tempel, maar ook in vierdelige opdeling van legerkampen. Het visioen van Ezechiel komt inderdaad erg overeen, maar kent ook verschillen. Zo hebben zijn Cherubs 4 vleugels. Het zijn de Seraphs die Jesaja ziet die 6 vleugels hebben en het Sanctus zingen.
- Zeven fakkels voor de troon; de menora met haar zeven lichten
- Zee van glas.

Vanuit de rest van openbaring wordt het beeld van deze vergadering ook aangevuld:
- De Leeuw uit de stam Juda, de Wortel van David verschijnt als “het Lam dat geslacht is” met de Zevenvoudige Geest die op Hem rust (5:6)
- De vier dieren en de ouderlingen hebben gouden wierookvaten en aanbidden Hem, “for you were slain and by your blood you ransomed men for God from every tribe and tongue and people and nation, and have made them a kingdom and priests to our God and they shall reign on earth.”
- Er is een groep van 144.000 (Opb. 7:1-8; 14:1-5) en een groep die niemand kan tellen die voor de troon (dat is dezelfde troon als opb. 4) staan (Opb. 7:9-17), zij staan voor de troon van God “en dienen Hem dag en nacht in Zijn tempel”.
- Ook hoofdstuk 8 begint in deze vergadering, als het Lam het zevende zegel opent. Er komt een engel met een gouden wierookvat bij het gouden altaar voor de troon. Er worden kolen van een ander altaar (het brandofferaltaar) genomen en in het wierookvat gedaan.
- Opb. 11 De 2 getuigen moeten de tempel opmeten en het altaar en die er aanbidden, maar de voorhof niet.
- Opb. 11:15-19 beschrijft de uiteindelijke overwinning waarbij Christus heerschappij gegeven wordt. Ook dan zijn er de 24 presbyters; dan wordt ‘Gods tempel in de hemel geopend en de ark van het verbond wordt zichtbaar’. Gedachten die doen denken aan het doortrekken door de Jordaan van Jozua met de ark van het verbond. Maar de ark is dus ook aanwezig in de tempel.
- Opb. 14 vindt de vergadering plaats op de Berg Zion met de 144.000, die als eerstelingen worden voorgesteld in de vergadering en zij zingen met harpen het nieuwe lied voor de troon, de dieren en de presbyters. Vervolgens volgt ook de oogst van een hele groep (misschien dan vergelijkbaar met de groep mensen die niemand tellen kan (7:9-17)
- Opb. 15 gaat verder met de zee van glas, gemengd met vuur. En ook daar is er deze groep die het beest overwonnen hebben (7:13?) die het lied van Mozes en van het Lam zingen. Vervolgens wordt de plaats, beschreven als de tempel, vervuld met de rook van Gods heerlijkheid (Vergelijk de inwijding van de Tempel bij Mozes en Salomo).
- Na de vernietiging van Babylon, volgt de grote vreugde in de vergadering (Opb. 19:4). En vindt daar de bruiloft en het bruiloftsmaal van het Lam plaats?
- Het Nieuwe Jeruzalem, de Bruid van het Lam heeft geen de Tempel, want God zelf en het Lam zijn haar tempel.

Peter Boswijk zei

Welnu, het bovenstaande is maar een inventarisatie zonder verklaring, maar het geeft aan dat Openbaring 4 een centraal punt vormt van waaruit als het ware Gods Tempel wordt gebouwd. Daartoe behoort natuurlijk de Liturgie. In deze Liturgie staat Hijzelf centraal als Offer en als Offeraar. Als Hij die op de troon zit, en als Hij die als het Lam verschijnt. De verwijzingen naar de liturgie van de tabernakel/tempel zijn overduidelijk aanwezig. Als er dan vroeger een liturgie was, in de toekomst een liturgie is, in de hemel thans een liturgie is, dan lijkt het mij vrij voor de handliggend dat er in de kerk ook een dergelijke liturgie is. De kerk heeft dit ook altijd geloofd. Christus is thans als Hogepriester in de hemelen voor het gouden altaar en de genadetroon, waar Hij verschijnt als het Lam dat geslacht is. De gemeente van Christus deelt in Zijn hemelse eredienst in de viering van de Eucharistie, waarin Christus verschijnt als het Lam dat geslacht is. Op die manier vind de aardse eredienst in de hemelen plaats, maar is de dienst ook een eschatologisch visioen van de komende heerlijkheid. Zo is de gemeente werkelijk “met Christus verborgen in God” en “met Christus gezeten in hemelse plaatsen”. Wonderlijke geheimenissen van God!

Paul Miller zei

@Wim
Nou, over de vier dieren/wezens valt blijkbaar meer te zeggen, maar verwijzen naar de vier elementen zie ik niet zo zitten. Aarde, vuur, water en de wind? Kaal en mij te aards gericht. Sorry folks, maar ik kan het niet laten hier op te merken; we hebben het in Openbaringen toch niet over het Ninja-vechtsysteem?! Kom op zeg.

Vertegenwoordigers van de dierenwereld zie ik ook niet zo scherp. Waarom zouden juist die ons voor moeten gaan in het prijzen van God? Dat is nu toch ook niet het geval? Ik vind het wat ver gezocht.

Ik zie dus toch wel iets in die typologiën. Maar ik heb er niet veel op gestuderd hoor. Wellicht wat beter formuleren?

Waarom toch al die ogen? Onder vleugels en al. Dat bijft me fascineren. Zijn de wezens getuigen van de wereldgeschiedenis? Zien zij dingen die wij snel vergeten zijn? Vertellen ze ons een verhaal? Taste and SEE that the Lord is good. Wil je de ware glorie van God kunnen zien, dan heb je veel ogen nodig. Hij staat toch boven alles?
Maar ook het 'vieren' van Gods verlossingsplan en dat ten volle verstaan, is iets dat wij hier op aarde maar ten dele vatten kunnen.

Wim de Bruin zei

@Paul Miller,

4 elementen lijkt me ook onzinnig. Ik heb dit uit een oude exegese van mijzelf gecopypast. Sorry daarvoor.

wel is het aantal 4 het aantal van de windrichtingen. Verder laten ze de verschillende categorieen schepselen zien. Ik zie wel wat in de reactie van Inge wat dat betreft.

Maar dat de hele schepping God prijst staat toch duidelijk in Openbaring 5:11. Dus ik zie niet in waarom dieren God niet prijzen. Ga maar eens na hoe vaak volgens de bijbel dieren en zelfs bomen God prijzen.

Peter Boswijk zei

Over de betekenis van de Cherubim.
Mij lijkt dat het beter is schrift met schrift te vergelijken dan alleen te speculeren. Zo is anders dan het wie misschien wel een belangrijke vraag welke functie de Cherubim hadden en hebben.

De Cherubim is een terugkerend motief in de schrift sinds het paradijs, waar zij de weg tot de boom des levens bewaakten. Ik mis hier even een boek dat ik hier ooit over las, maar de strekking is dat de Cherubs van de oudheid af Gods geheimenissen beschermen en verbonden zijn aan liturgie (zo is het idee dat de voorvaderen van de voortijd hun eredienst verrichte voor de ingang naar het paradijs, waar het vuur tussen de cherubs verscheen (bij ons vertaald als een vurig zwaard, maar daar is wat op aan te merken). Deze functie vinden wij ook terug in het antieke heidendom, waar deze vier dieren (of eigenlijk Zoa, dus levende wezens), hetzij zelf als goden worden afgebeeld of de goddelijke geheimenissen beschermen (bijv. de Sfinx). De Cherubim begeleiden dan dus de Theophanie, de openbaring van God. In christelijke zin de openbaring van God in onze Heer Jezus Christus.

Een andere functie lijkt soms die van karakter te zijn. Zo is het volgens de rabbijnse overlevering zo dat op de vier vaandels waaronder het legerkamp van Israel verdeeld was de vier dieren stonden. Iets ervan vinden we ook terug in de vroege kerk, waar de vier dieren worden gezien als de vier verschillende karakters van de 4 evangelien (Zo bij Irenaeus, dat zal Jos wel weten). Dit vinden wij overigens ook terug in het antieke oosterse heidendom, waar de vier dieren de vier principale sterrenbeelden zijn (voor de wisseling van de seizoenen):, namelijk de leeuw, de stier, de waterman, en de schorpioen (in het oude assyrie was dat de arend).

ZO maar een paar gedachten...

gert zei

Opmerkelijk toch dat zovele "dienstknechten" grote moeite hebben om de openbaringen van Jezus aan Johannes te begrijpen gelet op wat je leest in hfd.1:1;

Openbaring van Jezus Christus welke God Hem gegeven heeft om aan Zijn dienstknechten te tonen hetgeen weldra moet geschieden.

De sleutel tot het verstaan ligt in 1:19.Johannes moest schrijven 1)hetgeen gij gezien hebt,2)hetgeen is,en 3)hetgeen geschieden zal na deze.
Dat betekent dat vanaf OPENB.3:13 het tijdperk van de Gemeente op aarde voorbij is,je leest dus voornamelijk nog over het oordeelstijdperk wat over de aarde gaat.

Dus voor dienstknechten die al niet(meer)in de opname van de Gemeente geloven blijft het een gesloten raadselachtig boek.

Peter Boswijk zei

Gert, zeg jij dat Opb 4-...(?) in het geheel niet over de kerk gaat? Is Opb 4 dan een beeld van de 'opgenomen gemeente'? en vanaf dan pas je het historisch toe...!? Begrijp ik je zo goed.

gert zei

Hoi Peter,ik geloof dat de 7 Gemeente een beeld zijn van de gehele kerkgeschiedenis.

Nu leven we kerkelijk in het tijperk Laodicea de wereldkerk die Christus letterlijk buitengesloten heeft,lauw,wereldgelijkvormig,met eigen gekozen leraren,de kerk die ook achterblijft,maar waarvan een deel net als de 144.000 Joden in de grote verdrukking tot bekering zullen komen.
Hfdst.4 gaat volgens mij dan ook over de opgenomen Gemeente,maar ook over de heiligen uit het ot.

Dus nogmaals als je de leer van de opname van de Gemeente verwerpt kun je het boek Openbaring beter dichtlaten.

Jos M. Strengholt zei

iedereen enorm bedankt voor zijn of haar bijdrage. Mijn preek zal ik spoedig online zetten.

Jullie bijdragen waren zinvol en wellicht zal je iets van wat je schreef herkennen in wat ik zal zeggen.

Wim de Bruin zei

ik dacht net uit de laatste reactie dat je het boek beter kon dicht laten :-)

Peter Boswijk zei

Jos, jij bedankt voor de vraag over liturgie. Ik ben er nog steeds mee bezig. Ik heb steeds meer het idee dat die liturgische setting wel eens van heel groot belang is voor de verdere interpretatie, samen met het ontwikkelende thema van koningschap en priesterschap.

Daarbij spelen de verschillende 'engelen' ook een rol. Dit is een lastig onderdeel omdat de engelen ook wel eens naar mensen (1:20)verwijzen en ook naar de Heer (10:1) zelf. Je moet je telkens afvragen, wie zijn deze boodschappers (engelen)...

Peter Boswijk zei

Sorry ik zei dat ik schrift met schrift zou vergelijken en kwam vervolgens met heidense goden en sterrenbeelden... ook interessant, maar toch. Hier zijn de plekken waar wordt gesproken over de cherubs in de Schrift:
- In Genesis staan de Cherubs in de weg naar de Boom des levens rondom een in zichzelf draaiend vlammend zwaard (Gen. 3:24). In de context van het onderstaande is het ook mogelijk dit vuur te zien als de heerlijkheid van Gods aanwezigheid.
- Er zijn de twee Cherubs op de ark van de getuigenis (Ex. 25) en op andere plekken aan muren en kleden (Ex 26, 36-37) en zo ook in de Tempel (1Kon. 6:23-35; 7:29-36; 8:6-7; 2Kron. 3-5) en in de nieuwe tempel van Ezechiel (Ez. 41)
- Het spreken van God tussen de Cherubs. Num. 7:89 “En wanneer Mozes de tent van ontmoeting binnenging om met Hem te spreken, hoorde hij een stem tot hem spreken van boven het verzoendeksel (de troon der genade), dat op de ark van de getuigenis ligt, van tussen de twee cherubs. Zo sprak Hij tot hem.” En Ex. 25:22: “Dan zal Ik u daar ontmoeten en van boven het verzoendeksel, van tussen de twee cherubs, die zich op de ark van de getuigenis zullen bevinden, zal Ik met u spreken over alles wat Ik u voor de Israëlieten gebieden zal.” In Openbaring is dus ook sprake van dit spreken vanuit de troon in de tempel (opb. 16:17)
- De Schrift getuigt ook dat God troont boven de cherubs (1Sam. 4:4; 2Sam. 6:2; 2Kon. 19:15; 1Kron. 13:6; Ps. 80:2; Ps. 99:1; Jes. 37:16)
- Het begeleid de Theophanie bij David en Ezechiel (2Sam. 22:1; Ps. 18:11; Ps. 80:2; Ez. 1, 10)
- In de profetie over de koning van Tyrus wordt over hem gesproken als een “beschermende cherub uit de hof van eden”
- In Hebreeen 9:5 wordt aangegeven dat er een hemelse werkelijkheid is van “de Cherubim der Heerlijkheid” (de heerlijkheid verwijst hier naar de theophanie, die tegenwoordigheid van God, verg. Ez. 9-10). Het lijkt aannemelijk dat Opb. 4 hier de nadere toepassing van is.