Albert Heijn in Cairo en Kuifje in Afrika

Even voor het thuisfront: Paul kijkt ietwat bezwaard maar maakt het verder goed hoor, wees vooral niet bezorgd. 

Hij leest hard in een boek over de Apostolische Vaders, helpt met winkelen, en gaat nu met me naar de zoveelste coffeeshop. (voor koffie, te uwer info).

We houden u op de hoogte van alle noemenswaardige wederwaardigheden. 

'Wij willen Jezus zien.' Preek van dit weekend

Een paar Grieken kwamen naar de discipelen van Jezus, pal voor het Joodse paasfeest.  Ze waren naar Jeruzalem gekomen om God in de tempel te aanbidden, en willen graag Jezus zien.  Prima idee van ze.  De discipelen waren vast heel enthousiast. 'Zelfs de heidenen komen voor u, Heer!

Zou nu de tijd voor de grote verlossing van Israel gekomen zijn? Dat zelfs de heidenen komen was immers een duidelijk teken van de eindtijd!  Jezus lijkt het enthousiasme nog wat aan te wakkeren. 'Nu is de tijd gekomen voor mijn verheerlijking!'

Yes, opwekking! De discipelen hadden er niks van begrepen.
>>Hier mijn preek over Johannes 12:20-33.

Paul is echt in Cairo: Het existentiele bewijs

Niemand mag eraan twijfelen dat Paul 

echt wis en waarachtig existentieel aanwezig 

is in Umm ad-Dunya, ze Muzzer of ze Wurlet!

Anglicaanse Kerk met de Luit

Onze zondagavonddiensten - vooral bezocht door lui van 25-30 jaar - zijn heel liturgisch.  We volgens behoorlijk strak de Anglicaanse liturgie, met een paar kleine knipoogjes naar de Koptisch Orthodoxe Kerk. We gebruiken de Koptische versie van het Onze Vader, en van de Geloofsbelijdenis van Athanasius. 

Meest opvallend is dat we wat betreft muziek sterk leunen op de luit.  Dat past goed bij de doorgaans in Arabisch gecomponeerde liederen die we zingen.  Daarmee heeft de liturgie een autentieke Egyptische klank en sfeer. Dat blijkt te worden gewaardeerd, gezien de groeiende gemeenschap op zondagavond. 

Op de foto Gerges - die de luit in onze kerk speelt.  Hij doet dat ook op onze donderdagavond Life Leadership Seminars - waar ik bijgaande foto maakte.  Verder geeft Gerges een aantal mensen les op de luit.  Binnenkort beginnen we ook met gitaarles. We hebben er net vijf aangeschaft. 

Andrew gaat vanaf juni pianoles geven. Mooi om die muzieklessen aan te kunnen bieden aan leden van onze gemeenten - en aan mensen daarbuiten.  Mijn eerste doel is om binnen onze eigen kerk meer musici op te leiden.  We zien aan onze eigen erediensten hoe invloedrijk goede muziek is.

Arabische les en Gods beloften

Vandaag leerde ik een nieuw arabisch woord – het woord voor aanbetaling, of onderpand. Onze bewaker kreeg een aanbetaling in handen van iemand die per se wilde betalen om zeker te zijn dat hij in april de tuin van onze kerk kan huren. Als die aanbetaling eenmaal is geregeld, ligt de zaak vast. Hij zal – als eerlijk mens – de volle som betalen op de dag dat hij de tuin huurt, maar hij heeft nu alvast 30% aanbetaald. De zaak ligt vast. Ik weet zeker dat ik de volle mep krijg, hij weet zeker dat hij de tuin op 25 april ter beschikking heeft.

Waarom ik het Egyptische woord voor aanbetaling, of onderpand, nooit zal vergeten, is omdat het arraboon is. Direct ontleend aan het Grieks. De Grieken hebben eeuwenlang de handel en het bankwezen in Egypte gereguleerd. Zo is het Griekse woord voor onderpand een gewoon arabisch woord geworden.

Arraboon kom een paar keer in het Nieuwe Testament voor; drie keer wordt van de heilige Geest gezegd dat hij een onderpand is van onze erfenis.

2 Kor 1:22 [Die…] de Geest tot onderpand in onze harten gegeven heeft.
2 Kor 5:5 God is het, die ons … ons de Geest tot onderpand gegeven heeft.
Ef 1:14 [De Geest] die een onderpand is van onze erfenis.

God heeft zijn Geest in ons leven gegeven als aanbetaling van de eeuwige erfenis. Door de aanwezigheid van de Geest, door Gods werk in ons leven, zijn we er zeker van dat we de ‘tuin’ te zijner tijd mogen binnengaan. De erfenis is vast en zeker, want God heeft de aanbetaling al gedaan.

Eigenaardig – wij doen geen aanbetaling om in eeuwigheid bij God te mogen zijn. God zelf heeft de aanbetaling gedaan. Hij geeft om ons nog meer te geven. Nou , dan staat het eeuwige geschenk wel vast!