Vanmorgen moesten we naar de Nederlandse Ambassade in Kairo [foto 1], omdat Justine (15) een nieuw paspoort nodig heeft. Vader en moeder moesten allebei mee. Sjonge zeg. Vroeger zo gedaan, nu een enorme klus. Buiten de ambassade in de wachtkamer. De ambtenaar werd kwaad dat ik een foto maakte![foto 2] 'Het is mijn dochter', zei ik hem om klip en klaar te maken dat hij niet moest zeuren.
Eenmaal binnen - we mochten voor alle anderen :-) bleek de pasfoto verkeerd. Zorg maar eens dat je in het buitenland een correcte pasfoto laat maken... Echt Hollands millimeterwerk. Dus moest er een nieuwe gemaakt. Dat kon gelukkig in de buurt van de ambassade. En we hadden geen geboortebewijs bij ons. O zucht. Dat hoefde vroeger ook al niet... Dus die moet in Amersfoort opgevraagd worden.
Wat een pennelikkers zijn wij Hollanders toch. Maar ook wel weer goed. De regels zijn er allemaal op gemaakt om te zorgen dat allochtone mannen in Nederland hun kinderen niet stiekum van een paspoort kunnen voorzien om het kind te kidnappen. Egyptische mannen hebben op dat gebied een naam hoog te houden :-(
Ik hoefde niet te wachten op het maken en inleveren van de nieuwe foto. Dus terug in een taxi - waarvan de brave moslimse chauffeur [foto 3]elke paar minuten diep zuchtte en 'ye rabb' (4x) zei. 'O Heer...' Miscchien om me duidelijk te maken dat hij een stevige fooi wilde? Misschien omdat zijn voeten pijn deden? De man reed zonder schoenen. Hoeveel jaar zou hij dat al doen? Ruimhartig gaf ik hem na de rit van 40 minuten het equivalent van Euro 3,70. Hij was oprecht blij en prees de Heer.
