woensdag 3 november 2010

Liturgie- op zijn best een stukje hemel op aarde

Gisteren en vandaag denken we met een groep leiders in de Anglicaanse Kerk in Cairo na over de liturgie en de eredienst. Dat gebeurt onder leiding van Rev Dr Grant LeMarquand (foto) van de Trinity School for Ministry, Ambridge, PA (USA). Schrik nu niet van het woord ‘liturgie’ – elke kerk heeft liturgie. Het is de ‘Orde van Dienst’. Hier een paar gedachten naar aanleiding van de lezingen die naar goede Anglicaanse gewoonte met een eredienst (‘worship’) begon, zoals de foto laat zien. Daarop zie je trouwens ook een stukje van een Koptisch-Katholieke Kerk; in een conferentieoord van die snit zijn we bij elkaar.

In de hemel is een eredienst gaande – zie daarover het boek Openbaring. Daar lees je over een altaar, een kandelaar, muziek, mensen die knielen, wierook, er wordt 'liturgisch' lof gezongen etc.

Mozes kreeg opdracht om de tabernakel nauwkeurig in overeenstemming met wat hij daar zag, in te richten. De Joodse Tempel werd naar aanleiding van dat voorbeeld gebouwd, en de liturgie in de Tempel was, via de tabernakel, naar ‘hemels’ voorbeeld.

De eredienst van de kerk is in anticipatie op de eeuwigheid. Is het vreemd dat over de liturgie van de kerk veel en theologisch wordt nagedacht?

De eredienst is katholiek – het erkent God als de bezitter van de hemel en de aarde; en dat alle mensen dingen bestaan voor zijn eer. In de liturgie doen we in wezen niets anders dan meezingen in het enorme koor dat in hrmel en aarde God toezingt. Het gaat om God, niet om wat ik nodig heb.

De eredienst is ook evangelisch. Het gaat in de eredienst om het bijbelverhaal van wat God in Christus heeft gedaan. Alles in de liturgie moet uit de bijbel voortkomen, en wat dat niet doet, is onacceptabel.

En de eredienst is charismatisch. Alle eer aan God moet worden gegeven in de kracht van de Geest; aan het eind van de dienst worden we in de kracht van de Geest de wereld weer ingezonden; en we staan open voor wonderen en de kracht van God in de eredienst, vooral rond de eucharistie.

De eredienst en zijn liturgie zijn dus ook Trinitarisch; het gaat om het werk van de Ene God – Vader, Zoon en Heilige Geest.

dinsdag 2 november 2010

Gaat politie in Egypte alleen sommige kerken bewaken?

Op de website Katholiek Nederland zie ik een bericht van ANP/EFE/AFP, dat Egypte de beveiliging van de kerken in het land verscherpt naar aanleiding van een gijzeling door extremistische moslims in een kerk in Irak. Die actie was onder meer gericht tegen de Koptische Kerk in Egypte.

Politiebronnen in Egypte zeiden gisteren volgens Katholiek Nederland dat "extra veiligheidsmaatregelen zijn genomen bij kerken van koptische christenen." Niet bij andere kerken dus? Dat is sneu.

Nog maar even een keer dan: ALLE Egyptische christenen zijn Koptische christenen. Het woord Kopt betekent niks anders dan: Egyptenaar.

Soms wordt het woord specifiek voor Koptisch-Orthodoxe christenen gebruikt, maar dat is oneigenlijk gebruik.

In het geval van dit nieuwsbericht gaat het vast om slordig taalgebruik. Het is zoiets als zeggen: "In Nederland heeft de regering besloten alle Nederlandse kerken beter te bewaken."

Geldt de belofte van extra bewaking dan niet voor de niet-Koptische kerken in Egypte? Kerken die specifiek voor buitenlanders zijn? Maronieten? Grieks-Orthodoxen? Vanmiddag was ik bij een Koptisch-Katholieke kerk, en daar was geen enkele bewaking. Dat had vast niet te maken met het merk kerk, maar meer met het enorme verschil tussen de belofte van bescherming en de werkelijkheid. Verwacht maar niet dat de overheid zich hier zal uitsloven.

Wat een gedoe, autopapieren vernieuwen

Donderdag meende ik in een dagje mijn autopapieren voor drie jaar te kunnen vernieuwen. Vergeet het maar. Bij 'verkeer' (moeroer) in Ataba (centrum van Cairo) bleken de regels wat veranderd. Op her oude kantoor kon ik alleen mijn boetes betalen. Die vielen mee, maar het viel niet mee dat we daarna een half uur moesten rijden naar een nieuwe locatie van moeroer. Aan de noordkant van Cairo, net achter het Fairmont hotel.

Daar bleek dat de ambtenaren moeite hadden het nummer van mijn autoblok te lezen. Dus moest ik terug naar Araba om een officiele verklaring te krijgen dat voortaan een nummer aan de stang waarop de passagiersstoel vastzit, zal worden gebruikt. O mijn deugd. Dus bij Ataba werd op zijn ambtenaars (slakkegang) een stuk of wat papieren aan mijn file toegevoegd. En toen bleek dat het al 1 uur was, en we konden dus niet terug naar de andere locatie, want de ambtenaren daar doen echt niks meer na 1 uur op donderdag. Dan begint het weekend.

Vandaag dus wel terug. Daar liep het allemaal goed, tot een juf achter een loket me
zei dat ik een woonplaatsverklaring van mijn ambassade moet hebben. Hallo! ik woon hier 20 jaar, heb 20 jaar een auto, wat is dat nu weer. 'Nieuwe wet', was het vriendelijke antwoord van de officier van dienst... Dus kon ik de zaak @#$5 nog niet afhandelen. Wel kreeg ik mijn papieren voor drie maanden, en nieuwe nummerborden. Nou, dat moet ik dan maar vieren. En binnen drie maanden van de ambassade de verzekering met wat stempels erop, dat ik echt op #24 aan Road 72 in Maadi woon.

De bovenste foto zijn mijn oude nummerborden, die jaren dienst hebben gedaan. Beetje weemoedig afscheid. De onderste twee foto's zijn mijn nieuwe borden - met de ambtenaar die ze - tegen betaling uiteraard - op de auto schroefde. Borden zijn netter dan de auto.

maandag 1 november 2010

Iraakse al-Qaeda-groep dreigt met aanslagen op christenen

Een aan al-Qaeda verwante groep in Irak heeft gedreigd met aanvallen op kerken in het hele Midden Oosten, met name in Egypte, als twee vrouwen die ‘gevangen’ zouden worden gehouden door de Koptische Kerk niet binnen 48 uur worden 'vrijgelaten'. Het gaat om de met name genoemde Camellia Shehata en Wafa Constantine. Beide vrouwen wonen in kloosters in Egypte, nadat een van hen eerder, naar in Egypte door moslims wordt beweerd, moslima zou zijn geworden. De ander zou het van plan zijn geweest.

De aan al-Qaeda verwante groep noemt zich ‘De Islamitische Staat Irak’, en claimt betrokkenheid bij het bloedbad in de Rooms Katholieke Kerk Sayidat al-Nejat in Bagdad gisteren. Het noemt die kerk ‘een vuil hol van afgodendienaars die door de christenen van Irak werd gebruikt om de Islamitische religie te bestrijden.’ In de kerk werden gisteren 29 christenen en politiemannen die heb probeerden te bevrijden, gedood. Van de gijzelnemers zouden er acht gedood. Over de cijfers is nog veel omduidelijkheid.

De Iraakse radicale groep spreekt over ‘kloosters van ongeloof en kerken van afgoderij’ in Egypte. Het lijkt erop dat de verklaring van ‘De Islamitische Staat Iraq’ werd geschreven toen de Iraakse politie de aanval op de gijzelnemers in de Iraakse kerk nog niet had ingezet, want de groep dreigde nog dat ‘het eind niet zal komen met het doden van de [Iraakse] gijzelaars alleen.' Het op een website geplaatste communique zei:'Niet alleen in Irak maar ook in Egypte en de Levant en de andere landen in de regio zijn honderdduizenden van jullie mensen onder ons, en honderden kerken, en die zullen allemaal doelwit zijn’ als de Koptische Kerk de twee vrouwen niet uit de kloosters laat vertrekken.

Overigens lijkt het erop dat de groep die met dit dreigement komt, niet zelf betrokken was bij de gijzelname in de kerk, omdat de eis van de gijzelnemers de vrijlating van een paar van hun radicale maten uit Egyptische gevangenissen was.

Het wondermooie Hooglied van Salomo voor Twitter

Dagelijks heb ik de afgelopen weken op Twitter een tekst uit het Hooglied geplaatst getweet. Omdat je dan maar 140 tekens ter beschikking staan, moet je samenvatten, vereenvoudigen, kort zijn. Hier Hooglied 2:1-17, dat ik in 13 dagen de digitale wereld inzond.
Hgl 2:1-2 Zij: ik ben maar zo gewoon, een bloempje in een perk... Hij: een bloem tussen het onkruid zal je bedoelen! Wondermooi en uniek!

Hgl 2:3 Mijn vent is een appelboom tussen gewone bomen, geen jongen kan aan hem tippen! Overschaduw me, laat me van je proeven!

Hgl 2:4 Mijn geliefde neemt me mee naar een plaats van enorme vreugde; hij schrijft het motto van de liefde boven mijn hele bestaan.

Hgl 2:5 Geef me wat fris te eten, ik heb een droge mond, ben helemaal ziek van liefde voor je...

Hgl 2:6 Ik lig met mijn hoofd op zijn linkerarm; met zijn andere arm omhelst hij me.

Hgl 2:7 Meisjeskoor: Meisjes in Jeruzalem, pas toch op dat jullie de liefde niet te snel zijn vrijheid geven, pas als je er aan toe bent!

Hgl 2:8 Ik hoor mijn geliefde, hij komt eraan! Hij is als een gazelle die vrolijk en vrij over de bergen springt... wat een man.

Hgl 2:9 Mijn geliefde komt echt! Als een jong hert zo mooi. Hij staat bij de muur, kijkt naar me tussen de tralies van het venster door.

Hgl 2:10-11 Sta op, mooi meisje, mijn vriendin, kom je? Het is lente! De kou is uit de lucht, het regent niet meer. Kom naar buiten!

Hgl 2:12-13 Mijn vriendin, zie de bloemen in het veld, duiven koeren op het land. Vijgen en druiven overal, kijk, ruik, zing! Sta op, kom.

Hgl 2:14 Mijn duifje, houd je niet verborgen voor me. Ik wil je zien, je stem horen; je stem is zo lief, je gezicht zo vol bekoring.

Hgl 2:15 Meisjeskoor: Jullie zien niet dat vosjes schade aanrichten in de wijngaard waarin je elkaar behaagt, jullie zien alleen elkaar!

Hgl 2:16-17 Mijn geliefde man is van mij, en ik ben van hem. Maar het wordt al licht! Ga snel naar huis, net als de gazellen en de herten.